Στις 11 Οκτώβρη του 2022 τα καθάρματα της ΕΛΑΣ της ομάδας ΔΙΑΣ Πρόδρομος Τ. και Ανδρέας Φ. βίασαν την 19 χρονη Σ. στο Α.Τ. Ομόνοιας, ενώ ο μπάτσος Νίκος Τ. ηταν ακριβώς έξω από τον χώρο του βιασμού γνωρίζοντας τι γινόταν. Μάλιστα υπήρξε βιντεοσκόπηση από τον έναν βιαστή ενός βιντεο 18λέπτου το οποίο στην πορεία “εξαφανίστηκε” αφήνοντας μόνο μερικά στιγμιότυπα για την βολική τους αφήγηση στο μέλλον, ενώ φυσικά όλως τυχαίως δεν υπήρξε καμία καταγραφή από κάμερες στο αστυνομικό τμήμα. Φέτος ξεκίνησε η δίκη σε πρώτο βαθμό, αναδεικνύοντας ακόμη μια φορά την χυδαία και εξοργιστική αυτονόητη συγκάλυψη της δικαστικής εξουσίας προς την αστυνομική αλλά και φυσικά την συνεχή αναπαραγωγή της πατριαρχιας ως δομικό κομμάτι του εξουσιαστικού συμπλέγματος χέρι χέρι με το κράτος και το κεφαλαιο σε κάθε πεδίο της ζωής και δη μέσα στις δικαστικές αίθουσες όπου διαιωνιζεται συστηματικά η κουλτούρα του βιασμού με τον επανατραυματισμο των επιζωσων στη διαδικασία, την πλήρη αμφισβήτηση των βιωμάτων τους, την επίθεση στην προσωπικότητα τους, αντιστρέφοντας πολλές φορές τον ρόλο θύτη – επιζωσας. Στη συγκεκριμένη δίκη τα αποκρουστικά πράγματα που ακούστηκαν από την πρόεδρο επιβεβαιώνουν όσα είπαμε παραπάνω παρόλα αυτά δεν παύουν να μας εξοργίζουν και να μας υπενθυμίζουν όλους τους λόγους για τους οποίους οφείλουμε να στεκόμαστε αλληλέγγυα με κάθε επιζον άτομο αλλά και τους λόγους που αγωνιζομαστε για τη καταστροφή του υπάρχοντος εξουσιαστικού συστήματος. Οι αδιανόητες ερωτήσεις και νουθεσίες της γύρω από το “γιατί έπραξε έτσι και όχι αλλιώς” , τι έπρεπε να πράξει κανονικά” , ” πως ορίζεται η συναίνεση” αλλά και χωρίς να λείπει σε ουδεμία υπόθεση βιασμού η ερώτηση ” τι φορούσες” μετακυλουν ξεκάθαρα την ευθύνη στην επιζωσα, υποτιμούν και αμφισβητούν ευθεία το βίωμα της και τελικά ξεπλένουν την πράξη του βιασμού και φυσικά την αστυνομική κυριαρχία.
Τίποτα από αυτά δεν μας εκπλήσσει. Η δικαστική εξουσία συνιστά μέρος του κρατικου μηχανισμου ο οποίος δρα με ξεκάθαρο ταξικό , ρατσιστικό και έμφυλο πρόσημο , υπάρχει για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ισχυρών, και να στέλνει στη φυλακή κάθε λογής φτωχοδιαβολο και αγωνιζόμενο κόσμο, σε μια προσπάθεια δημιουργίας κλίματος ότι οι δικαστές αποτελούν μια αμερόληπτη ελίτ που βρίσκονται στο απυρόβλητο ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν ξιπασμενα ανθρωπάκια που θεωρούν τους εαυτούς τους αρμόδιους να αποφασίζουν και να διαμεσολαβουν τις ζωές μας , ως σάρκα του κρατικού συστήματος υπηρετώντας πιστά το κεφάλαιο και την πατριαρχία.
Ο ρόλος της αστυνομίας από την άλλη είναι επίσης ολοφάνερος σε κάθε κοινωνικό πεδίο. Η αστυνομια δεν έχει ρόλο προστάτη και εγγυητή της ασφάλειας των πολιτών , παρά μόνο αποτελεί την καθημερινα παρούσα υλική στρατιωτική δύναμη του κρατικού μηχανισμού ως μηχανισμού καταστολής κάθε αντίστασης απέναντι στο κρατικοκαπιταλιστικο πατριαρχικο οικοδόμημα, προασπίζοντας εξίσου τα συμφέροντα την κυρίαρχων με κάθε τρόπο. Η βία της αστυνομικής εξουσίας δεν αποτελεί κάποια εξαίρεση αλλά τον κανονα, το δομικό συστατικό ενός εξουσιαστικου μηχανισμού που δεν βελτιώνεται, δεν εξευγενίζεται παρά μόνο συνθλίβεται. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα όχι μόνο πανελλαδικά αλλά στον παγκόσμιο χάρτη με τις δολοφονίες και το βασανισμό μεταναστριων, ρομα, αγωνιστών, αναρχικών και κομμουνιστών, τους βιασμούς στα Α.Τ. , την εμπλοκή σε κυκλώματα trafficking και κάθε είδους κυκλώματα του “μαύρου κεφαλαίου” . Κουμης, Κανελλοπουλου, Σαμπάνης,Καλτεζας, Γρηγοροπουλος, Φραγκουλης, Μιχαλοπουλος, Σούμπεκ, Zackie, Μάγγος, Μανιουδακης, Καμραν, δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά ανθρώπους δικούς μας που δολοφονήθηκαν ή βασανίστηκαν απο τα ένστολα καθάρματα της ΕΛΑΣ. Δεν ξεχνάμε τον μπάτσο Μπουγιούκο ως μέλος του κυκλώματος trafficking με τις εμπλοκές της Greek Mafia, το κύκλωμα trafficking της 12χρονης στον Κολωνό με εμπλεκόμενους παιδοβιαστες σε κάθε κλιμάκιο της εξουσίας ( μπάτσους , πολιτικούς, δικαστές δημοσιογράφους) , την γυναικοκτονια της Κυριακής Γρίβας έξω από το Α.Τ. Αγίων Αναργύρων με τα κυνικά σκουπίδια της ΕΛΑΣ να αναφέρουν ότι ” το περιπολικό δεν είναι ταξί ” και φυσικά άλλες πόσες δολοφονημένες που κατήγγειλαν τους γυναικοκτονους τους και αγνοήθηκαν ή υποτιμηθηκαν.
Εμείς θέλουμε να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε επιζωσα , σε κάθε άτομο που υφίσταται τη συστημική βία κράτους κεφαλαίου και πατριαρχίας, να δημιουργούμε ένα πέπλο αλληλεγγύης μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες κανοντας ξεκάθαρο στους εχθρούς μας ότι δεν θα τους αφήνουμε να λοιδορούν τα βιώματά μας, τις αξίες μας και τον αγώνα μας για ισότητα και ελευθερία μέχρι την κατεδάφιση κράτους κεφαλαίου πατριαρχίας.
Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΒΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ , ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Ανάρες
Ομάδα Δράσης & Αλληλεγγύης
