Πορεία αλληλεγγύης στην κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών, Κυριακή 5/4/2026, 12:00, Άγαλμα Βενιζέλου
Η κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί ένα πεδίο έμπνευσης και μία ηχηρή υλική αποτύπωση της αυτοοργάνωσης μέσα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, αποδεικνύοντας με τον πιο έμπρακτο τρόπο την ύπαρξη εναλλακτικής δόμησης της κοινωνίας στο εδώ και το τώρα, μια εναλλακτική σαν συνολική εικόνα από το μέλλον, όταν ξεμπερδέψουμε με το σάπιο κρατικοκαπιταλιστικό σύστημα ολοκληρωτικά. Τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας έχουν μια ιδιαίτερη ιστορία, η οποία συνεχίζει και μετασχηματίζεται από το παρελθόν στο παρόν με τη διατήρηση ενός αγωνιστικού και πολιτικου πλαισίου. Οι καταλήψεις και οι χώροι που στεγάζονται οι άνθρωποι δεν είναι μόνο τα ντουβάρια τους, ωστόσο τα ντουβάρια έχουν ιστορία την οποία ανακαλούμε και μνημομεύουμε ώστε να μην χαθεί στη λήθη που η εξουσία προσπαθεί να επιβάλλει. Γιατί η μνήμη και η ιστορική παρακαταθήκη φωτίζουν την συνέχιση των αγώνων.
Έτσι λοιπόν, τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας , ανεγέρθηκαν την δεκαετία του ’30 και στέγασαν αρχικά μικρασιάτες πρόσφυγες, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσαν πεδίο μάχης στα Δεμεβριανά του ’44. Τα τελευταία χρόνια, από το 2010 και έπειτα, στον απόηχο της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008, στην βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση που οδήγησε σε μνημόνια στον ελλαδικό χώρο και βίαιη φτωχοποίηση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, και στους μεγάλους κοινωνικοταξικούς αγώνες της εποχής, γεννήθηκε η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, ως μια ανάγκη για στέγαση, για δημιουργία κοινότητας, αυτοοργάνωση των αναγκών και έμπρακτη αλληλεγγύη.
Αυτή τη στιγμή, δεκαέξι χρόνια μετά την έναρξη αυτού του εγχειρήματος, τα Προσφυγικά μέσα στα 8 μπλοκ εργατικών κατοικιών από τα οποία απαρτίζονται, αριθμούν περισσότερα από 400 άτομα όλων των ηλικιών και διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Ντόπιοι, μετανάστριες, πολιτικοί πρόσφυγες, παιδιά, καρκινοπαθείς και υπερήλικες, άτομα με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, όλοι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης, συστεγάζονται συμπράττουν σε μια προσπάθεια αξιοπρεπούς διαβίωσης με κοινοτικό χαρακτήρα και θέληση και πράξη για μια καλύτερη ζωή.
Αυτό που έχει πετύχει η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών δεν δύναται κανένα κράτος, καμία εταιρία και κανένα σχέδιο ανάπλασης να το διαλύσει, καθώς δεν μπορεί καν να το φανταστεί. Η συγκρότηση 22 αυτόνομων δομών κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης για την κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων της κοινότητας και της ευρύτερης γειτονιάς, αλλά και η ενεργή συμμετοχή της Κοινότητας μέσω της Συνέλευσης των Κατειλλημένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ) σε κάθε κοινωνικό πεδίο, σε κάθε αγώνα του κοινωνικοταξικού πολέμου, τόσο αναφορικά με το ελλαδικό κίνημα όσο και με της διεθνιστικής αλληλεγγύης, αναδεικνύουν την επιτχυμένη συλλογική αυτοδιαχείρηση που ξεφεύγει και συνθλίβει την καπιταλιστική πραγματικότητα. Συνιστά ένα αντιπαράδειγμα για το πως μπορεί να δομηθεί η ζωή μας έξω από τις λογικές του κέρδους και της κρατικής διαμεσολάβησης, με γνώμονα την κοινότητα και την αλληλεγγύη.
Τους τελευταίους μήνες η κοινότητα των Κατειλλημένων Προσφυγικών δέχεται μια έντονη επίθεση. Σαφώς, δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στο στόχαστρο των κρατικών και καπιταλιστικών μηχανισμών, καθώς στο πρόσφατο παρελθόν πραγματοποιήθηκε μεγάλη αστυνομική επιχείρηση που απαντήθηκε με την μαχητική υπεράσπιση της κοινότητας και τη σύλληψη δεκάδων συντροφιών. Ωστόσο, το τελευταίο κρατικό σχέδιο εκκένωσης με τα χαρακτηριστικά που διαθέτει κρίνει την κατάσταση ιδιαίτερα κρίσιμη. Τον Ιούνιο του 2025 η περιφέρεια Αττικής υπέγραψε μαζ΄με το Υπουργείο Πολιτισμού και τη Δ.ΥΠ.Α προγραμματική σύμβαση για την ανάπλαση των Προσφυγικών η οποία συνεπάγεται την εκκένωση της κοινότητας. Στα μέσα Γενάρη, μέσα από δημοσιεύματα έγινε γνωστή η υπογραφή της προγραμματικής αυτής σύμβασης και ότι εντός του πρώτου τριμήνου του ’26 θα προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου σε ανάδοχο εταιρεία. Ως πρόσχημα του σχεδίου παρουσιάζεται η δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και υποστηρικτών δομών όπως για παράδειγμα και για συγγενείς ασθενών του νοσοκομείου Αγίου Σάββα που βρίσκεται δίπλα στα Προσφυγικά. Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε πολύ καλά την πάγια στρατηγική των κρατικών μηχανισμών να προπαγανδίζουν παρελκυστικά ένα “προνοιακό μοντέλο” το οποίο θυμούνται ξαφνικά με αφορμή την εκκένωση καταλήψεων ώστε να αντλήσουν την στήριξη της κοινής γνώμης για τον κατασταλτικό σχεδιασμό τους. Η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της, καθως στην πλειονότητα των επιχειρήσεων εκκένωσης καταλήψεων τα κτήρια έχουν αφεθεί να ρημάζουν ή και κατεδαφίζονται. Φυσικά αξίζει να σημειώσουμε ότι η ίδια η Κοινότητα μέσα στις δεκάδες δομές που έχει οργανώσει, έχει μεριμνήσει η ίδια και έχει διαμορφώση χώρο καρκινοπαθών για το νοσοκομείο του Αγίου Σάββα αλλά και της φιλοξενίας συγγενών ασθενών που δεν κατοικούν στην πόλη της Αθήνας. Μάλιστα, οι κάτοικοι έχουν προχωρήσει σε ίδρυση Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας και έχουν διαμορφώσει ολοκληρωμένη πρόταση για την ανακαίνιση των κτηρίων με αυτοχρηματοδότηση,
στήριξη από ειδικούς τεχνικούς και μηχανικούς σε μια σταδιακή διαδικασία ανακαίνησης με σεβασμό στο διατηρητέο χαρακτήρα των κτηρίων χωρίς την απομάκρυνση των κατοίκων από το χώρο επιβεβαιώνοντας και πάλι την οργανωτική τους αυτοτέλεια και αναβάθμιση χωρίς κανένα λόγο οποιασδήποτε κρατικής παρέμβασης.
Από τη γνωστοποίηση των κρατικών και καπιταλιστικών σχεδίων η Κοινότητα των Κατειλλημένων Προσφυγικών έχει ξεκινήσει έναν τεράστιο αγώνα υπεράσπισης ο οποίος έχει στηριχθεί από τεράστιο μέρος του αγωνιζόμενου κόσμου και της κοινωνίας ευρύτερα τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Συλλογικοί φορείς, σωματεία, συλλογικότητες, άνθρωποι από διάφορα εργασιακά και άλλα πεδία έχουν δείξει την αλληλεγγύη τους με τον αγώνα των Προσφυγικών, ενώ πραγματοποιούνται συνεχώς παρεμβάσεις, εκδηλώσεις, συνελέυσεις και δράσεις αλληλεγγύης από και προς την Κοινότητα.
Σε αυτό τον άξονα, από τις 05/02 ο αγωνιστής Αριστοτέλης Χαντζής, μέλος και κάτοικος των Προσφυγικών, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας διαρκείας μέχρι θανάτου, βρίσκεται στην 52η ημέρα απεργίας πείνας με σοβαρούς κινδύνους για την υγεία του για την ικανοποίηση των συλλογικών αιτήματων της κοινότητας τα οποία είναι τα εξής :
-ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
-ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. -ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
-ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
-ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ Δ.ΥΠ.Α. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΝΕΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΤΑ 80.000 ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.
-ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ.
-ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ” ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ”.
Οι καταλήψεις αποτελούν δομές αγώνα, κέντρα αντιστάσεων, μέσα απο την σάρκα του ανταγωνιστικού κινήματος και φυσικά όχι μόνο. Οι καταλήψεις ανοίγουν διαχρονικά για τη στέγαση ανθρώπων που αμφισβητούν τον βίαιο θεσμό της ιδιοκτησίας, αλλά και ανθρώπους που δεν έχουν την επιλογή να πληρώνουν για να ζήσουν. Μετανάστριες, φτωχοί, και κάθε λογής αγωνιζόμενος κόσμος έχει υπάρξει μέσα σε κατειλλημένα εδάφη είτε μέσα απο την έμπρακτη ανάγκη της στέγης είτε μέσα απο την ανάγκη για δημιουργία και ζύμωση πολιτικών σχέσεων, κοινοτήτων και δομών έξω απο εμπορευματικές λογικές, αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά και αδιαμεσολάβητα σε ένα πλαίσιο συλλογικοποίησης των αντιστάσεων μας. Οι καταλήψεις αποτελούν απελευθερωμένα εδάφη μέσα στον υπάρχοντα καπιταλιστικό κόσμο, δίνουμε μέσα απο αυτές ένα κομμάτι άμεσης απάντησης για το πως θέλουμε να ζούμε, ελεύθερα και ισότιμα.
Σε ένα κόσμο που το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας πλήττεται απο τη φτώχια και την ακρίβεια, που τα ενοίκια είναι ψηλότερα από τον βασικό μισθό, που οι πλειστηριασμοί των σπιτιών της κοινωνικής βάσης ολοένα και αυξάνονται για να δίνονται στα funds και τις τράπεζες, που ο εξευγενισμός έχει κατακλείσει κάθε γειτονιά στις βλέψεις κράτους και κεφαλαίου για πλήρη τουριστικοποίηση των αστικών μητροπόλεων εκτοπίζοντας όποιον δεν χωράει στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και δεν εναρμονίζεται με την καπιταλιστική θέαση των πόλεων( μετανάστριες,ρομά,χρήστες,άστεγους,αναρχικές),εμείς θέλουμε να διαλέγουμε να μπαίνουμε στα άδεια σπίτια.
Αυτό που συμβαίνει με την Κοινότητα των Κατειλλημένων Προσφυγικών αντικατοπτρίζει τις κρατικές και καπιταλιστικές βλέψεις από την μία και τα δικά μας προτάγματα από την άλλη. Τη στιγμή που το ελληνικό κράτος έχει πάρει ξεκάθαρη θέση με τη συμμετοχή του στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, τις διακρατικές συμφωνίες στον άξονα ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΕ και τη στενή συμμαχία του με ΗΠΑ-Ισραηλ που αυτη τη στιγμή βομβαρδίζουν σε όλη τη Μέση Ανατολή και πραγματοποίουν επεμβάσεις και εκτοπισμούς, με τις νατοϊκές και αμερικανικές βάσεις στον ελλαδικό χώρο να προμηθευόυν υλικά τον πόλεμο, και το ελληνικό κράτος να βαθαίνει στην στρατιωτική προετοιμασία με αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας, εθελοντική στράτευση των γυναικών, αγορά νέων εξοπλισμών, μεταφορά πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων σε εμπόλεμες καταστάσεις κοκ, τη στιγμή που συνεχίζουν οι μαζικές δολοφονίες μεταναστριών στις θάλασσες από το λιμενικό με πρόσφατο παράδειγμα την δολοφονία 15 ανθρώπων στη Χίο, τη στιγμή που οι εργοδοτικές δολοφονίες στην ελλάδα ξεπερνάνε κάθε προηγούμενο, με πρόσφατο παράδειγμα δολοφονία πέντε εργατριών στο εργοστάσιο της Βιολάντα, η λογική του κέρδους στοχεύει με τη καπιταλιστική λογική της “ανάπλασης” στον εκτοπισμό ανθρώπων της κοινωνικής βάσης από τα σπίτια τους, για να οδηγήσει με το πολεοδομικό της σχεδιασμό άλλη μία γειτονιά των μητροπόλεων στον πλήρη εξευγενισμό όπου τα σπίτια μετατρέπονται σε αιρβνβ για τους τουρίστες και οι κάτοικοι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην βασική ανάγκη της στέγασης και στο ολοένα και αυξανόμενο κόστος διαβίωσης. Αυτό έχουμε δει να συμβαίνει σε πολλές γειτονιές όπου με την εκκένωση των καταλήψεων οι οποίες αποτελούν αντίβαρο στην τουριστικοποίηση και ενοχλούν τα σχέδια του κεφαλαίου για επενδύσεις, μετατράπηκαν σε γειτονιές- φαντάσματα για τους τουρίστες και τους χίπστερς (βλέπουμε εκκένωση καταλήψεων Κουκακίου). Αντίστοιχα, η απεδαφικοποιίση ενός ισχυρού κέντρου αγώνα ζωής και αυτοοργάνωσης, όπως είναι αυτός της Κοινότητας Κατειλλημμένων Προσφυγικών που μάχεται ανελλιπώς απέναντι στην κρατικοκαπιταλιστική βαρβαρότητα στοχεύει στην επιβολή “σιγής ιχθύος” ώστε τα πολεμικά πλάνα, τα ευρύτερα κατασταλτικά σχέδια προς τον κοινωνικό ιστό να περάσουν με τη λιγότερη δυνατή αντίδραση.
Παρά τις στρατηγικές των κρατικών μηχανισμών, οι κοινότητες αγώνα, τα Προσφυγικά, η κοινωνική κατοικία που συνιστούν ήδη και δεν χρειάζονται κανενός είδους τσιφλικά είναι εδώ, μάχονται και θα παραμείνουν. Ανάμεσα -κυριολεκτικά και χωροταξικά- στα προπύργια της αστυνομικής εξουσίας που καταστέλλει και συλλαμβάνει, (τη ΓΑΔΑ)και της δικαστικής εξουσίας που φυλακίζει και διαμεσολαβεί στις ζωές μας (το Εφετείο) τα Προσφυγικά θα συνεχίσουν να αποτελούν αγκάθι στο εξουσιαστικό σύμπλεγμα γιατί συμπυκνώνουν όλα τα προτάγματα της ελευθερίας,της ισότητας, της αυτοδιαχείρησης και της συλλογικοποίησης που οραματιζόμαστε και για το λόγο αυτό τα εχθρέυονται τόσο οι καταπιεστές μας. Τους αποδεικνύουν καθημερινά αυτό για το οποίο παλεύουμε στην πράξη. Και θα έχουν την αμέριστη αλληλεγγύη μας μέχρι τέλους.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
TΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ 52η ΗΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
Aνάρες, Oμάδα Δράσης και Αλληλεγγύης
