Το Σάββατο 31 Ιανουαρίου συμμετείχαμε στην αντιφασιστική πρωτοβουλία κατά την οποία περισσότεροι από 100 αντιφασίστες/τριες/α καταλάβαμε από τις 16:00 το σημείο στον Λευκό Πύργο όπου είχε καλεστεί δημόσια συγκέντρωση απο τους φασίστες του Ιερού Λόχου στις 19:00 το απόγευμα. Για ώρες και με τη συγκέντρωση να πλαισιώνεται απο περισσότερο κοσμό, φωνάζαμε δυναμικά αντιφασιστικά, αντιπατριαρχικά, αντικρατικά και αντικαπιταλιστικά συνθήματα, σε αλληλεγγύη με τους/ις μεταναστ(ρι)ες, ενάντια στις εργοδοτικές δολοφονίες και σε αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη, εκφράζοντας τα πολιτικά μας προτάγματα, ότι ο αγώνας απέναντι στο φασισμό ειναι πολυεπιπεδος και πολυπαραγοντικος, αποτελει μέρος του συνολικού μας αγώνα εναντια σε κράτος, κεφάλαιο και πατριαρχία. Καταφέραμε οργανωμένα και δυναμικά να ακυρώσουμε την καθιερωμένη φασιστική φιέστα για την “επέτειο των Ιμίων του 1996” , η οποία χρησιμοποιείται ως εργαλείο πειθάρχησης από τα πάνω,ενώ αποτελεί μία υπενθύμιση ότι τα κράτη, οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί( όπως π.χ. το ελληνοτουρικό)αλλά και οι πολεμικές συνθήκες που δημιουργούν ή συμμετέχουν, στοχεύουν στην καλλιεργεία των εθνικιστικών αφηγημάτων περί “εθνικής ενότητας και κυριαρχίας”, αποπροσανατολίζοντας τη συζήτηση από την ταξική σύγκρουση εντός και εκτός των ίδιων των κρατών, την στιγμή που τα κράτη και το κεφάλαιο πλουτίζουν μέσα από αυτούς ακριβώς τους διακρατικούς ανταγωνισμούς. Οι φασιστές του Ιερού Λόχου, όπως ήταν αναμενόμενο, ακύρωσαν το κάλεσμα τους και πραγματοποίησαν -για άλλη μία φορά- μία μίζερη συγκέντρωση των 20-30 ατόμων εντός του λιμανιού υπό τη συνοδεία και προστασία των μπάτσων, ως οργανικό κομμάτι του εξουσιαστικού συμπλέγματος που ενεργοποιείται όταν κράτος και κεφάλαιο το έχουν ανάγκη.
Ως αντιφασιστική πρωτοβουλία, αφού πετύχαμε τον στόχο που θέσαμε, δηλαδή την έμπρακτη ακύρωση της φασιστοσύναξης μέσω της κατάληψης του μέρους που είχαν καλέσει, αποχωρήσαμε με πορεία με κατεύθυνση την Καμάρα για να ολοκληρώσουμε τη δράση μας και να καταστήσουμε σαφές ότι ο δρόμος ανήκει σε αυτούς που παλεύουν καθημερινά με το τέρας του κράτους, του καπιταλισμού και της πατριαρχίας, στα καταπιεσμένα σε κάθε γωνιά της γης, στους μεταναστες, στις ρομά, στα κουίρ άτομα, στις εργάτριες και δεν έχει καμία θέση στο δημόσιο πεδίο κανένα λογής φασιστικό συστημικό σκουπίδι.
Λίγο πριν την λήξη της πορείας φτάνοντας στην Καμάρα, οι δυνάμεις καταστολής ήρθαν κοντά στο σώμα της πορείας σπρώχνοντας και προκαλώντας, με εμφανή πρόθεση το σπάσιμό της, το οποίο και έκαναν τελικά με χημικά, κρότου λάμψεις και έπειτα γκλομπιές και κλωτσιές στο σορό. Ο κόσμος της πορείας στάθηκε με μεγάλη αξιοπρέπεια απέναντι στους μπάτσους, οι οποίοι πραγματοποιήσαν τέσσερις συλλήψεις συντροφισσών και συντρόφων, ενώ επίσης υπήρξαν και τραυματίες από τη δράση των μπάτσων.
Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ρόλο και τη στάση της αστυνομίας, ούτε μας εκπλήσσει με κάποιο τρόπο η επιλογή τους. Τα τελευταία χρόνια εντοπίζουμε μια αυξανόμενη κατασταλτική δράση του κρατικού μηχανισμού που προσπαθεί με διάφορους τρόπους να αμφισβητήσει την παρουσία του αντιεξουσιαστικου/αναρχικού κινήματος (και όχι μόνο) στον δρόμο όπως και διάφορα κεκτημένα σε όλα τα κοινωνικά πεδία (πανεπιστήμια, εργασιακοί χώροι κοκ). Τα παραδείγματα πολλά σε επίπεδο καταστολής δρόμου στη Θεσσαλονίκη, όπως η ύπαρξη φραγμού τα τελευταία 3 χρόνια στην Καμάρα μετά τις πορείες για τη 17 Νοέμβρη, ενώ η πορεία αυτή έχει καθιερωθεί να επιστρέφει για κάθε συμβολικο και μη λόγο στο πανεπιστήμιο, η απαγόρευση της λήξης της πορείας της 6ης Δεκέμβρη στην Καμάρα τα τελευταία 2 χρόνια, με την πραγματοποίηση 112 συλλήψεων την 6η Δεκέμβρη του 2024, αλλά και η κατάσχεση του εξοπλισμού, οι προληπτικές προσαγωγές είναι μέρος των επιχειρησιακών σχεδιασμών του κράτους με σκοπό να μειώσει τη δυναμική και τη μαχητικότητα των πορειών. Στην Αθήνα δε, τα συντρόφια έχουν αναμετρηθεί με τρομερή δύναμη και θάρρος αμέτρητες φορές με τις αστυνομικές δυνάμεις τα τελευταία χρόνια, όπου δέχονται επιθέσεις, ξύλο, πολλές και βαριές συλλήψεις στην προσπάθεια διάλυσης της οργανωμένης παρουσίας τους στο δρόμο.
Παρά τις προσπάθειες ενός ολόκληρου κρατικού μηχανισμού να μας σβήσει από το χάρτη, δεν κάνουμε πίσω και ανασυγκροτούμαστε έπειτα από κάθε κατασταλτική επίθεση.
Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου καλέσαμε συγκέντρωση στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης σε αλληλεγγύη με τους/τις συλληφθέντες/είσες της 31/1 και εκεί συμβαίνει μία πρωτόγνωρη συνθήκη : Με τροπολογία που πέρασε τον Δεκέμβριο του 2025 αναφορικά με τις διατάξεις της οπλοκατοχής, με αφορμή τα περιστατικά “βεντέντας” στα Βορίζια της Κρήτης, όπως είναι αναμενόμεν για το πώς η εξουσία “εν μια νυκτί” περνάει νομοθετήματα που βολεύει να τα εφαρμόσει στον αγωνιζόμενο κόσμο, αππαγέλθηκε φωτογραφικά μια από τις καινούριες διαταξεις στα 3 από τα 4 συλληφθέντα, και ειδικότερα η διακεκριμένη οπλοκατοχή στις δημόσιες συναθροίσεις που συνιστά κακούργημα και αφορά την ύπαρξη των παλουκιών στις πορείες και τα συντρόφια κρατήθηκαν μέχρι την Τρίτη 03/02 για να περάσουν απο ανακριτή.
Το βράδυ της Δευτέρας 02/02 δεκάδες αντιφασίστες/ριες/α πραγματοποιήσαμε μοτοπορεία προς την ΓΑΔΘ σε αλληλεγγύη με τα συλληφθέντα συντρόφια και ενάντια στην πρωτοφανή δικαστική κατασταλτική κίνηση, ενώ λίγο πριν φτάσουμε στο τέλος της δράσης περικυκλωθήκαμε από πάμπολες αστυνομικές δυνάμεις, ΟΠΚΕ, ΔΕΛΤΑ, τροχαία, διμοιρίες ΜΑΤ και Ο.Σ. όπου έγινε μαζική εξακρίβωση στοιχείων και κόπηκαν πρόστιμα σε όλους τους οδηγούς, αφαίρεση πινακίδων και διπλωμάτων για ένα μήνα.
Παρά τις απανωτές κατασταλτικές κινήσεις, την Τρίτη 03/02 από νωρίς το πρωί εκατοντάδες αγωνιστές στήριξαν τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια στα δικαστήρια από όπου οι σύντροφοι και η συντρόφισσα αφέθηκαν ελεύθεροι με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.
Την ίδια στιγμή που ο δολοφόνος 5 εργατριών, ιδιοκτήτης της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης αφέθηκε ελεύθερος χωρίς φυσικά καμία συνέπεια, τα συντρόφια μας αντιμετωπίζουν κακούργημα και τους επιβλήθηκε περιοριστικός όρος για παλούκια σε πορεία. Αυτό αναφέρεται χωρίς καμία διάθεση δημιουργίας εντυπώσεων, απλά και μόνο ως το ένα ακόμη μέσα στα χιλιάδες επιβεβαιωτικό παράδειγμα για το πως λειτουργεί η αστική δικαιοσύνη και ποιανού τα συμφέροντα εξυπηρετεί.
Αντίστοιχα, φαίνεται πως η παρουσία του αντιφασιστικου κινήματος είναι κάτι που ενοχλεί ιδιαίτερα τον κρατικό μηχανισμό, αν αναλογιστούμε ότι σε προηγούμενη μαζική αντιφασιστική δράση το 2020 και τη σύλληψη 51 αντιφασιστών/ριών απαγγέλθηκε και πάλι κακούργημα(εκείνη τη φορά για φθορά μνημείου) και τελικά όλοι αθωώθηκαν συνολικά πανηγυρικά.
Τη στιγμή που ο (νεο)φασισμός είναι πιο επίκαιρος από ποτέ, με τις παγκόσμιες πολεμικές συρράξεις να κλιμακώνονται, τα κράτη σε παγκόσμια κλίμακα να εστιάζουν πλήρως στην πολεμική προετοιμασία,τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ στην γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, τις υπέρογκες οικονομικές και στρατιωτικές δαπάνες της Ευρώπης για το REARM Europe, την αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας στην ελλάδα αλλά και την ιδεολογική προπαγάνδα των κυβερνώντων για την προετοιμασία των πολιτών να θυσιαστούν για το έθνος και την πατρίδα, το αντιφασιστικο , αντιπολεμικό , αντικρατικό και αντικαπιταλιστικό κίνημα πρέπει να δώσει άμεσες και μαχητικές απαντήσεις.
Παρά τις έντονες κατασταλτικές προσπάθειες των ημερών, ο αντιεξουσιαστικός χώρος στη Θεσσαλονίκη έδωσε ηχηρές απαντήσεις, στάθηκε με φοβερή αξιοπρέπεια, συντροφικότητα και αλληλεγγύη, αφήνοντας μια σημαντική παρακαταθήκη για το αντιφασιστικό κίνημα της πόλης και δείχνοντας ότι δεν θα κάνουμε πίσω στην καταστολή. Η αυξημένη ποινικοποίηση της αντιφασιστικής δράσης αλλά και η αυξανόμενη ποινικοποίηση των μέσων αγώνα της περιφρούρησης και της αυτοάμυνας μας στο δρόμο, μέσω παρατεταμένης δικαστικής ομηρίας με επιβολή διογκομένων κατηγορητηρίων και περιοριστικών όρων, στοχεύει στην τρομοκράτηση και στην συνεχή προσπάθεια από μεριάς κράτους να μας αποδυναμώσει και να περιορίσει ολοκληρωτικά την παρουσία μας. Αυτό συντελείται σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς βλέπουμε αντιφασιστικές και άλλες οργανώσεις (όπως Palestine Action) να κηρύσσονται τρομοκρατικές σε ένα ευρύτερο μωσαϊκό διεθνούς κατασταλτικής κλίμακας. Χωρίς πρόθεση κινδυνολογίας, αλλά με νηφάλια σκέψη, ενημέρωση, συγκρότηση και πολιτική ενδοσκόπηση, να συλλογικοποιήσουμε τις αντιστάσεις μας, να οργανώσουμε την προλεταριακή αυτοάμυνα και να αντεπιτεθούμε στη βαρβαρότητα κράτους και κεφαλαίου, στην πατριαρχία και το φασισμό.Αν μη τι άλλο έχουμε αποδείξει ότι δεν θα τα παρατήσουμε, αλλά στεκόμαστε μέχρι τέλους με ύψιστο γνώμονα την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα.
