Στην διαδήλωση για τα εγκαίνια της ΔΕΘ συμμετείχαν χιλιάδες άτομα, πραγματοποιώντας πολύωρη πορεία στο κέντρο της πόλης. Η πορεία είχε έντονα χαρακτηριστικά αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και στην παλαιστινιακή αντίσταση, όπως επίσης και ανάδειξης του κρατικού – καπιταλιστικού εγκλήματος των Τεμπών, καθώς καλούσαν επιζώντες (στην Καμάρα) και συγγενείς θυμάτων (στον Λευκό Πύργο). Η ομάδα μας συμμετείχε στο κάλεσμα της Καμάρας, συγκροτώντας μπλοκ που στηρίχθηκε από αρκετό κόσμο.
Βρισκόμαστε σε μια κοινωνικοπολιτική συγκυρία όπου η παρατεταμένη καπιταλιστική κρίση παγκοσμίως οδηγεί στην αυξανόμενη επίθεση του κεφαλαίου στους ανθρώπους της τάξης μας. Στον ελλαδικό χώρο, κάθε χρόνο την περίοδο του Σεπτέμβρη πραγματοποιείται η φιέστα της έκθεσηςτης ΔΕΘ όπου ο εκάστοτε πρωθυπουργός έρχεται να εξαγγείλει υποτιθέμενα μέτρα διευκόλυνσης και κούφιες υποσχέσεις ανάπτυξης. Η πραγματικότητα όμως αυτής της “γιορτής” είναι ένα ασφυκτικά αστυνομοκρατουμενο κέντρο της πόλης , με κάμερες παντού για να φυλάνε τους πολιτικούς και μεγαλοεπιχειρηματίες που έρχονται να δώσουν άλλο ένα επικοινωνιακό σόου. Αντίστοιχα, η καθημερινότητα στην κοινωνία είναι πολύ διαφορετική από αυτή που παρουσιάζεται. Σε μια συνθήκη που η φτώχεια και η εξαθλίωση απασχολούν το μεγαλύτερο μέρος του κοινωνικού ιστού, το κράτος επιδιώκει να διαμεσολαβεί σε κάθε πτυχή της ζωής , να αφομοιώνει και τελικά να ποινικοποιεί κάθε ένδειξη αλληλεγγύης ή αγώνα. Αυτό φυσικά συμβαίνει συνδυαστικά με την επιβολή του κεφαλαίου σε περισσότερα πεδία, την ιδιωτικοποίηση και επομένως την περαιτέρω φτωχοποιηση των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων. Τα πιο τρανταχτά παραδείγματα αυτή την περίοδο αποτελούν το άνοιγμα προς την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης με την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων συγχρόνως με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στα δημόσια πανεπιστήμια ( η οποία σημαίνει μεγαλύτερη εναρμόνιση με τις ανάγκες του κεφαλαίου, πειθαρχικά και διαγραφές φοιτητών για συνδικαλισμό και πολιτικοποίηση , εκκένωση όλων των κατειλημμένων πανεπιστημιακών χώρων) αλλά και η πλήρης υπονόμευση της δημόσιας υγειας, οι ΣΔΙΤ και η διάλυση του ΕΣΥ με σκοπό την σταδιακή ιδιωτικοποίηση της υγείας ως μονόδρομο(με σημαντική νομοθετική πρόβλεψη τη νομιμοποίηση για το “φακελακι” στα απογευματινά χειρουργεία). Διαχρονικά , η εκπαίδευση και η υγεία είναι δύο τομείς από τους οποίους ο καπιταλισμός προσπαθει να κερδοφορησει και να βάλει στο στόχαστρο καθώς αποτελούν βασικά αγαθά τα οποία με τον έναν ή άλλο τρόπο όλοι θα χρειαστούν. Στον ίδιο άξονα κινούνται και οι εργασιακές μεταρρυθμίσεις, με το νέο νομοσχέδιο να εφαρμόζει την 13ωρη εργασία , ως συνέχεια των προηγούμενων που ψηφίστηκαν για την επέκταση του 8ωρου ή και την κατάργηση της πενθήμερης σε διάφορους κλάδους, καταργώντας κάθε εργασιακό δικαίωμα, κάθε κοινωνικό κεκτημένο των εργατών και εργαζομένων την ώρα που ο αριθμός των εργοδοτικών δολοφονιών αυξάνεται κατακόρυφα κάθε χρόνο, φτάνοντας ήδη για φέτος τους 142 νεκρούς. Σαφώς και αυτό προσπαθεί να περαστεί κυβερνητικά ως “αφουγκραζομαστε την κοινωνία” εννοώντας στην πραγματικότητα ότι στον αδηφάγο καπιταλισμό της εξοντωτικής ακριβείας των προϊόντων, των ενοικίων, του ρεύματος, των πληστηριασμων, η μόνη σας λύση είναι να δουλεύετε όλη μέρα μηπως και τα βγάλετε πέρα. Την κυριαρχία άλλωστε την εξυπηρετεί/την βολεύει πλήρως ένα πειθήνιο υποκείμενο που το μόνο που έχει χρόνο να κάνει είναι να δουλεύει και να καταναλώνει. Για αυτό κιόλας τα κατασταλτικά μέτρα αυξάνονται παντού , όπως επιβλήθηκαν και με προηγούμενους εργασιακούς νόμους, όπως πχ η ποινικοποίηση της απεργίας, τα βαριά πρόστιμα σε εργαζόμενους που διεκδικούν τα αυτονόητα. Μέσα σε ένα κλίμα πλήρους απαξίωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, το κράτος (ανα)παράγει διαχρονικά τον “άλλον” ο οποίος ευθύνεται για τα προβλήματα της κοινωνίας ώστε να αποπροσανατολίσει από τον ρόλο αυτού και του κεφαλαίου. Σε αυτή τη θέση ανάλογα την εκάστοτε συγκυρία τοποθετείται ένα ή διαφορετικά υποκείμενα για την εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού, κύριο από τα οποία συνιστούν οι μεταναστ(ρι)ες.Με το νέο αντιμεταναστευτικο νομοσχέδιο το ελληνικό κράτος έρχεται να ευχαριστήσει και τα πιο ακροδεξιά ακροατήρια αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά τη συστημικότητα του φασισμού. Μερικές από τις κομβικές διατάξεις αποτελούν η κατάργηση της 7ετιας κατά την οποία ένας μετανάστης μπορούσε να αποκτήσει το δικαίωμα για αίτημα άδειας παραμονής ή μέσα στα πλαίσια της τριετίας με αποδεδειγμένη νόμιμη εργασία στην Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα αυστηροποιουνται οι ποινές για παράνομη είσοδο στην χώρα.Οι μετανάστ(ρι)ες ωστόσο, είναι άνθρωποι της τάξης μας. Μπορεί να λαμβάνονται ως το φτηνό εργατικό/εκμεταλλευόμενο δυναμικό,ενώ ταυτόχρονα το κράτος προσπαθεί να αφαιρέσει την ανθρώπινη υπόσταση τους με την αναγκαιότητα του να δημιουργεί πλεονάζοντες πληθυσμούς για τις ανάγκες του κεφαλαίου,αλλά εμείς κάνουμε ξεκάθαρο ότι ντόπιες και μετανάστριες συνδεόμαστε,αντιστεκόμαστε στα pushbacks, στις δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα και στις θάλασσες, ζούμε μαζί. Τα αντιμεταναστευτικά μέτρα στην Ελλάδα δεν είναι μια μεμονωμένη συνθήκη αλλά αντικατοπτρίζουν μια γενικευμένη κατάσταση που επικρατεί στις δυτικές χώρες και την ΕΕ. Η άνοδος της (κοινοβουλευτικής) ακροδεξιάς παγκοσμίως που περιλαμβάνει στην ατζέντα της τον “αντιμεταναστευτικο πυρετό” , την “anti-woke κουλτούρα με την επίθεση σε κουιρ και τρανς άτομα, το άνοιγμα της συζήτησης ακόμα και για την έκτρωση, την στρατιωτικοποίηση με αφορμή τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας αλλά και την στήριξη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στο σιωνιστικό γενοκοκτονικο κράτος του Ισραήλ, συντελούν στον σύγχρονο εκφασισμο της κοινωνίας που φαίνεται να περνάει σε άλλο επίπεδο. Οι φασίστες ήταν πάντα το δεκανίκι του κρατικού μηχανισμού και του κεφαλαίου, άλλοτε λειτουργώντας κεκαλυμμένα κυρίως ως παρακράτος και άλλοτε μέσα στα κοινοβουλευτικά έδρανα ως ανοιχτοί ναζί, με το πιο πρόσφατο παράδειγμα στον ελλαδικό χώρο την Χρυσή Αυγή. Πλέον ο φασισμός φαίνεται τόσο ενσωματωμένος στον κρατικό μηχανισμό που δεν χρειάζεται να κρυφτεί ούτε να στρατιωτικοποιηθει με όρους ταγμάτων εφόδου. Η πιο τρανή απόδειξη αυτού δεν θα μπορούσε παρά να είναι η ολοκληρωτική στήριξη του ελληνικού κράτους στο κράτος- απαρτχάιντ του Ισραήλ που διαπράττει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων σε λάιβ τηλεοπτική μετάδοση. Μια συμμαχία που πραγματοποιείται με όλους τους όρους: διακρατικη- στρατιωτική (υπογραφή διμερών συμφωνιών Ελλάδα- Ισραήλ και ο γεωστρατηγικός άξονας Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος-Ισραηλ),υλική(στήριξη της γενοκτονίας με εφοδιασμό, και μέσω των βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα) και φυσικά οικονομική-τουριστική(τα ισραηλινά funds αγοράζουν σε όλο το μήκος του ελλαδικού χώρου, ενώ οι στρατιώτες του IDF και κάθε λογής σιωνιστές είναι οι πιο επιθυμητοί προστατεύομενοι τουρίστες του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου σε όλη την επικράτεια).Παρατηρουμε λοιπόν την πολεμική προετοιμασία των κρατών ως απότοκο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Στην πραγματικότητα, η πολεμική βιομηχανία έρχεται ως μια σύγχρονη κερδοφόρα καπιταλιστική επένδυση, οξύνοντας με έναν ακόμη τρόπο της ταξική διαστρωμάτωση ( βλέπουμε το Rearm Europe και το κόστος δισεκατομμυρίων όπως και την αύξηση ποσοστού του ΑΕΠ για στρατιωτική χρήση στο ελληνικό κράτος) πουλώντας παράλληλα το εθνικό αφήγημα της ενότητας και της ομοιογένειας ώστε να ντουρωσει τα εθνικιστικά και ρατσιστικά αντανακλαστικά. Η πτώση όμως του αφηγήματος ενός κράτους δικαίου και ενός επιτυχημένου καπιταλισμού διαδραματίζεται σε πολλές ακόμη εκφάνσεις. Από τη κρατικό-καπιταλιστική δολοφονία των Τεμπών και την τιτάνια προσπάθεια όλου του κρατικού μηχανισμού για τη συγκάλυψη της υπόθεσης όπως και στην κρατική δολοφονία 600 μεταναστών στα ανοιχτά της Πύλου, στις υποθέσεις της Greek Mafia και στα κυκλώματα trafficking και παιδοβιασμων, μέχρι τα “σκάνδαλα” του ΟΠΕΚΕΠΕ, των κάδων ανακύκλωσης και των “βαρόνων της νύχτας” στην Κρήτη, το μόνο πράγμα που αποδεικνύεται περίτρανα είναι ο τρόπος λειτουργίας του κόσμου της εξουσίας. Αστυνομία, δικαστές, πολιτικοί,εκκλησία, καπιταλιστές και δημοσιογράφοι σε αγαστη συνεργασία προώθησης μαύρου κεφαλαίου και εμπλοκής στους πιο πατριαρχικούς και επιθετικούς τρόπους που έχει επενδύσει αυτό το σύστημα για να κερδοφορει μέσα από τη χειρότερη εκμετάλλευση των σωμάτων και των ψυχών. Είναι αναντίρρητο ότι σε αυτό το κυριαρχικό σύμπλεγμα,η ύπαρξη “σκανδάλων”,συγκαλύψεων ή τρόπων αναπαραγωγής του πλούτου των κεφαλιοκρατών μέσα από την μαύρη αγορά(όπλα,ναρκωτικά,εμπόριο σωμάτων) δεν αποτελούν τις εξαιρέσεις, αλλά δομικά στοιχεία διαιώνισης του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος. Ωστόσο, όσο και αν προσπαθεί το κράτος να μας πείσει ότι είμαστε μονάδες που το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να παλεύουμε εξατομικευμένα και σκυφτά για μία θέση στον ήλιο – ή καλύτερα στην επιβίωση- , η πραγματικότητα σε πολλές περιπτώσεις το διαψεύδει. Οι πυρκαγιές, το διαλυμένο ΕΣΥ, η ασυλία των παιδιών της εξουσίας σε σχέση με κρατικά-καπιταλιστικά εγκλήματα (Πύλος, Τέμπη, Μάτι, δολοφονίες), το αβαντάρισμα του Ισραήλ στη γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων. Σε όλες αυτές τις στιγμές και σε πολλές ακόμα μικρότερες, η μάσκα της “μέριμνας” του κράτους πέφτει και αποκαλύπτεται η βαθιά άδικη, ταξική-καταπιεστική φύση του. Σε πολλές περιπτώσεις αντιλαμβανόμαστε ότι πράγματι το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλο, η μία την άλλη και το ένα το άλλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τιτάνια προσπάθεια που κατέβαλαν απλοί άνθρωποι στην Πάτρα και σε άλλες περιοχές για να σβήσουν φωτιές, να σώσουν ανθρώπους και ζώα, την ίδια τη γη. Το κράτος, απογυμνωμένο από τα προσχήματά του και ηχηρά απών από τις υποτιθέμενες υποχρεώσεις του, φυλάκισε δύο νέους που βοηθούσαν στις κατασβέσεις και στις διασώσεις. Όπως αντίστοιχα μετακύλυσε την ευθύνη των πυρκαγιών της Χίου τον Ιούνιο, σε μία μετανάστρια εργάτρια, επίσης φυλακίζοντάς την. Η συλλογική συνείδηση των καταπιεσμένων, ωστόσο, χτίζεται και μέσα από τη μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής μας, την γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ. Εκεί, η αλύγιστη προσπάθεια της Παλαιστινιακής Αντίστασης να απελευθερώσει την Παλαιστίνη και να αντισταθεί στη σιωνιστική/καπιταλιστική βαρβαρότητα, έχει εμπνεύσει σε πολλά μέρη του κόσμου τους αγωνιζόμενους και τις αγωνιζόμενες εργάτες/ριες, νέους/ες, μετανάστες/ριες, να αγωνιστούν από κοινού για να υπερασπιστούν την Παλαιστίνη και τον λαό της. Από τις απαραίτητες κοινότητες αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στις περιοχές που καίγονται, μέχρι τους συλλογικούς αγώνες για την Παλαιστίνη και ενάντια στην αδικία της αποικιοκρατίας, η εξατομίκευση και η καπιταλιστική ποδηγέτηση, σπάει με τη συλλογικοποίηση, την αλληλοβοήθεια, την αλληλεγγύη και τον αγώνα.
ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟ ΠΑΤΟ ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ
ΝΑΤΟ FRONTEX ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΟΣ
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ 06/09 18:00 ΚΑΜΑΡΑ
Χθες Τετάρτη 3/9 πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/ις μετανάστες/ριες από κοινού οργαμωμένη με αντιφασίστες/ριες συντρόφους/ισσες στη συμβολή Τσιμισκή με Γούναρη, με αφορμή φασιστικό/εθνικιστικό κάλεσμα στον Λευκό Πύργο ενάντια στην “παράνομη” μετανάστευση και υπέρ των επαναπροωθήσεων την ίδια ώρα. Περίπου 200 άτομα στήριξαν την αντιφασιστική συγκέντρωση, η οποία κράτησε 1,5 ώρα με αντιφασιστικά συνθήματα, συνθήματα αλληλεγγύης στους μετανάστες στην Παλαιστινιακή Αντίσταση και με μοιράσματα κειμένων στον κόσμο της πόλης. Την ίδια ώρα, πολυάριθμες δυνάμεις της αστυνομίας εγγυόνταν την ομαλή διεξαγωγή της συγκέντρωσης 60-70 γραφικών χουντοχαφιέδων στον λευκό πύργο. Σημαντική σημείωση είναι πως μία μέρα πριν, Τρίτη 2/9 κατατέθηκε στη βουλή το νέο νομοσχέδιο που ποινικοποιεί τους μετανάστες και ευρύτερα την μετανάστευση. Ο αντιφασιστικός αγώνας, η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και την Αντίστασή της και η αλληλεγγύης στους/ις μετανάστες/ριες συνδέονται στην προοπτική των καταπιεσμένων για ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας. ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΖΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
Με αφορμή το φασιστικό- αντιμεταναστευτικό κάλεσμα συγκέντρωσης που ανακοινώθηκε για τις 03/09, που καταδικάζει την “παράνομη” μετανάστευση και ως βασικά του αιτήματα έχει τον έλεγχο των συνόρων και τις επαναπροωθήσεις μεταναστ(ρι)ών, παρατηρούμε πως ο λόγος του οργανωμένου φασισμού δεν συγκρούεται με τον κρατικό, αλλά επιτελεί κατά γράμμα τις κρατικές βλέψεις και ενισχύει τις νομοθεσίες που εφαρμόζονται ή πρόκειται να εφαρμοστούν, προσπαθώντας να κάνει “δημόσιες πλάτες” στην αντιμεταναστευτική πολιτική του κράτους και του κεφαλαίου. Από τη μία, τα οργανωμένα φασιστικά τάγματα έχουν περριτεύσει για το κεφάλαιο όταν η ολοκληρωτική πειθάρχηση του κοινωνικού σώματος επιβάλλεται νόμιμα με πολιτικές “ασφάλειας” που πραγματώνουν τον φασισμό μέσω θεσμικών οργάνων. Από την άλλη, όμως, οφείλουμε να επαγρυπνούμε ώστε η οργανωμένη αντιμετανατευτική προπαγάνδα να μη σηκώνει κεφάλι στο δημόσιο πεδίο και να συγκρουόμαστε με τις βλέψεις κράτους-κεφαλαίου-φασιστών που επιχειρούν να υποδιαιρεσουν περαιτέρω το προλεταριάτο. Η κανονικοποιημένη κρατική βία προς πληθυσμούς που θεωρούνται πλεονάζοντες ή έχουν καταστεί “εσωτερικοί εχθροί” για την κρατική- καπιταλιστική πραγματικότητα δεν χρειάζεται πλέον το μακρύ χέρι του φασισμού, αλλά επιβάλλεται νομοθετικά και παρουσιάζεται ως αναγκαιότητα. Αυτο αποδεικνύεται από το νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιοπου προβλέπει την εφαρμογή μέτρων που υπερβαίνουν ακόμη και τα όρια της αστικοδημοκρατικής νομιμότητας και επιχειρεί να απογυμνώσει τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς από κάθε έννοια ανθρώπινης υπόστασης. Έρχεται να ενισχύσει τον διαρκή πόλεμο του ελληνικού κράτους ενάντια στους μετανάστες. Αρχικά καταργείται η 7ετία, που μέχρι τώρα όριζε πως εάν κάποια μετανάστρια αποδείκνυε την 7ετή παραμονή της ή τριετή παραμονή με αποδεδειγμένη νόμιμη εργασία στην Ελλάδα, αποκτούσε το δικαίωμα αίτησης άδειας παραμονής χωρίς προσφυγικό άσυλο. Πλέον, στο πλαίσιο του νέου νομοσχεδίου δεν προβλέπεται καμία νομιμοποίηση, ακόμα και αν μπορεί να αποδειχθεί πως βρίσκονται στη χώρα για δεκαετίες. Επιπλέον, αυστηροποιούνται οι ποινές για παράνομη είσοδο στη χώρα,αυξάνοντας τες από 3 μήνες σε 2 χρόνια, ή ακόμη και 3 χρόνια αν η κριθεί πιο επιβαρυμένη περίπτωση από την αστική δικαιοσύνη. Τα ασφυκτικά μέτρα όμως δεν προβλέπονται μόνο για όσες και όσους θεωρούνται “παράνομοι” από το ελληνικό κράτος, αλλά και για τους μετανάστες που έχουν πάρει προσωρινή άδεια παραμονής,με την επιτήρηση των ζωών τους να είναι πολύ πιο ασφυκτική.Όμως, οι μετανάστες και οι μετανάστριες αποτελούν κομμάτι της εκμεταλλευόμενης/εργατικής τάξης, με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινά συμφέροντα και η στέρηση των ελευθεριών τους συνεπάγεται χειροτέρεψη της ζωής των από κάτω στο σύνολό τους.Το ελληνικό κράτος, ως μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά και ως κράτος που διαχρονικά διεξάγει με κάθε μέσο πόλεμο εναντίον των μεταναστριών, επιτελεί ένα ρόλο δολοφόνου για τις δεκάδες χιλιάδες μετανάστριες που προσεγγίζουν τα σύνορα είτε στον Έβρο, είτε στο Αιγαίο και Λιβυκό πέλαγος,”ρυθμίζοντας” την μετανάστευση, που ενίοτε για να εφαρμόσει πιο στυγνές δολοφονικές πολιτικές ονομάζει “προσφυγικές κρίσεις”. Σε αυτή τη χώρα άλλωστε, έγινε και το πιο μαζικό κρατικό έγκλημα των τελευταίων χρόνων με την δολοφονία 600+ ανθρώπων στα ανοιχτά της Πύλου από το ελληνικό λιμενικό. Τα εγκλήματα του λιμενικού εναντίον των μεταναστριών, πέρα από το ότι αποκρύπτονται και παραποιούνται από τον μιντιακό λόγο με ψευδείς μαρτυρίες (ναυάγια, τυχαίοι θάνατοι κ.λ.π.), συμβαίνουν σε τέτοιο βαθμό που πλέον έχουν κανονικοποιηθεί, ενώ οι ζωές των μεταναστριών είναι τόσο υποτιμημένες λόγω του διάχυτου ρατσισμού, που δεν αποτελούν πλέον σημαντική είδηση. Παρόλα αυτά,οι αντιδράσεις των καταπιεσμένων θα αποτελούν πάντα εμπόδιο στις ρατσιστικές πολιτικές εξαίρεσης των εθνών- κρατών, με παράδειγμα την πρόσφατη απεργία πείνας 226 μεταναστ(ρι)ών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σιντικής, για τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής τους. Την ίδια ώρα,το ελληνικό κράτος όντας εκ των πρωτοπόρων ακόμα και ανάμεσα στα συμμαχικά κράτη του Ισραήλ, παρέχει φιλοξενία και δυνατότητα αναψυχής και διακοπών στους/στις σιωνιστές/ριες δολοφόνους του IDF .Βλέπουμε κινητοποιήσεις που αντιδρούν στον ερχομό σιωνιστών δολοφόνων σε νησιά και τουριστικούς προορισμούς να απαγορεύονται και να καταστέλλονται από το ελληνικό κράτος, το οποίο με θράσος διώκει διαδηλωτές με τον αντιρατσιστικό νόμο. Είναι ίσως η επιτομή της διπλής γλώσσας που μιλάει η καπιταλιστική εξουσία, η οποία έχει την ίδια ώρα αναστείλει για τρεις μήνες μέχρι τον Οκτώβριο τη δυνατότητα υποβολής αίτησης ασύλου σε μετανάστες/ριες προερχόμενους/ες από την Βόρεια Αφρική, οι οποίοι σε αυτό το διάστημα αν φτάνουν στην ελληνική επικράτεια θα φυλακίζονται. Και όλα αυτά, σε μια περίοδο που τα κράτη βρίσκονται σε (προ)πολεμική συνθήκη και εξοπλίζονται στρατιωτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το νέο στρατιωτικό εξοπλιστικό πρόγραμμα της ΕΕ με κωδικό όνομα Rearm Europe, κόστους 800δις ευρώ, με το οποίο τα ευρωπαϊκά κράτη προετοιμάζουν την μεγαλύτερη εμπλοκή τους στις πολεμικές επιχειρήσεις κηρύσσοντας μια νέα, πιο πολεμική εποχή. Αυτή τη στιγμή, το ελληνικό κράτος συμμετέχει στον πόλεμο. Άλλωστε, από τη νατοϊκή στρατιωτική βάση της Σούδας στην Κρήτη, ανεφοδιάστηκαν και τα αμερικανικά αεροπλάνα που βομβάρδισαν το Ιράν ενώ παράλληλα, στέλνει πολεμικές φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα όπου και ηγείται της επιχείρησης ASPIDES κατά των Χούθι με στρατηγείο-βάση το στρατόπεδο της Λάρισας και κάνει κοινές αεροπορικές ασκήσεις με τον ισραηλινό στρατό. Ταυτόχρονα, εδώ και περίπου δυο χρόνια, παρακολουθούμε σε λάιβ μετάδοση την γενοκτονία που διεξάγει το Ισραήλ εις βάρος του Παλαιστινιακου λαού με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες εφαρμόζοντας, μεταξύ άλλων, αδιανόητη βία, καθημερινούς βομβαρδισμούς και πρόκληση μαζικού λιμού με το μπλοκάρισμα κάθε ανθρωπιστικής βοήθειας από τις 2/3.Πλέον,η Ισραηλινή πολιτική εξουσία με την έγκριση του στρατού αποφάσισε την πλήρη κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας. Για ακόμα μία φορά χιλιάδες Παλαιστίνιοι διατάσσονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ από τον Μάρτιο το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ έχει αποκλείσει πλήρως την δυνατότητα εισαγωγής τροφίμων στους Παλαιστινίους της Λωρίδας της Γάζας από κάθε πλευρά. Το μέσο του μαζικού λιμού αποτελεί έναν ακόμα τρόπο που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για τη γενοκτονία που διαπράττει εναντίον των Παλαιστινίων, πέρα από τους βομβαρδισμούς ανθρώπων, νοσοκομείων, καταλυμάτων, σχολείων, κάθε είδους υποδομών και τις μαζικές σφαγές. Η πείνα που έχει εξαπλωθεί σε όλο το μήκος της Γάζας έχει προκαλέσει δεκάδες θανάτους ανθρώπων, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά και έχει οδηγήσει χιλιάδες στα όρια της αντοχής τους. Ταυτόχρονα, το Ισραήλ εκμεταλλευόμενο την αδυναμία των ανθρώπων, έχει στήσει τέσσερα σημεία “διανομής τροφίμων”, τα οποία αποτελούν παγίδες θανάτου για τους Παλαιστίνιους που προστρέχουν σε αυτά για να παραλάβουν τρόφιμα. Εκεί ο ισραηλινός στρατός ανοίγει πυρ εναντίον των Παλαιστινίων έχοντας σκοτώσει πάνω από 1.000 ανθρώπους με αυτό τον τρόπο, ανάμεσά τους και παιδιά. Στη “λειτουργία” αυτών των σημείων διανομής συμμετέχουν και οι ΗΠΑ με μισθοφόρους στρατιώτες. Ωστόσο, η νεοαποικιοκρατική, ρατσιστική και γενοκτονική πολιτική του σιωνιστικού κράτους δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά αποτελεί δομικό του στοιχείο από τις απαρχές της δημιουργίας του. Και όπως τότε έτσι και τώρα έχει συμμαχό του όλο το δυτικό μπλοκ, ανάμεσα τους και την Ελλάδα, η οποία είναι διαχρονικός σύμμαχος του Ισραήλ στηρίζοντας το υλικά και πολιτικά με τις σχέσεις των δύο κρατών να αγγίζουν όλα τα πεδία (κοινές αεροπορικές ασκήσεις, συμφωνίες στον τομέα της ενέργειας, οικονομικές επενδύσεις κλπ). Μάλιστα, η Ελλάδα συνιστά βασικό πεδίο επένδυσης των Ισραηλινών κεφαλαίων ανάμεσα τους και του τουριστικού, αποτελώντας έναν από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς των Ισραηλινών, ανάμεσα τους και τον δολοφόνων στρατιωτών του IDF. Παρόλη τη φρίκη και τη βιαιότητα, οι πρακτικές που εφαρμόζει το σιωνιστικό κράτος στον παλαιστινιακό πληθυσμό δεν είναι κάτι πολυ μακριά από εμάς. Αντίθετα, οι εθνοκαθαρτικές και γενοκτονικές επιχειρήσεις επιστρατεύονται ή πρόκειται να επιστρατευτούν από τα δυτικά κράτη εναντίον των μεταναστευτικών πληθυσμών για να εκπληρώσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, όπου υπάρχει κατάπιεση και εκμετάλλευση υπάρχει και αντίσταση. Έτσι και στην Παλαιστίνη, εδώ και δεκαετίες μέχρι και σήμερα, που βρίσκεται στα όρια της ασιτίας, ο παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται και μάχεται.Από τον Έβρο μέχρι τη Γάζα, χρέος μας είναι η αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη με τις καταπιεσμένες αυτής της γής. Ενάντια στον καπιταλιστικό ζόφο που αναπαράγουν τα έθνη- κράτη, να προτάξουμε την διεθνιστική μας αλληλεγγύη και τις αντιστάσεις του πολυεθνικού προλεταριάτου. ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΝΤΟΠΙΩΝ- ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΝΑ ΔΙΑΡΡΗΞΟΥΜΕ ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΊΝΗ ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΖΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
Με αφορμή το φασιστικό- αντιμεταναστευτικό κάλεσμα συγκέντρωσης που ανακοινώθηκε για τις 03/09, που καταδικάζει την “παράνομη” μετανάστευση και ως βασικά του αιτήματα έχει τον έλεγχο των συνόρων και τις επαναπροωθήσεις μεταναστ(ρι)ών, παρατηρούμε πως ο λόγος του οργανωμένου φασισμού δεν συγκρούεται με τον κρατικό, αλλά επιτελεί κατά γράμμα τις κρατικές βλέψεις και ενισχύει τις νομοθεσίες που εφαρμόζονται ή πρόκειται να εφαρμοστούν, προσπαθώντας να κάνει “δημόσιες πλάτες” στην αντιμεταναστευτική πολιτική του κράτους και του κεφαλαίου. Από τη μία, τα οργανωμένα φασιστικά τάγματα έχουν περριτεύσει για το κεφάλαιο όταν η ολοκληρωτική πειθάρχηση του κοινωνικού σώματος επιβάλλεται νόμιμα με πολιτικές “ασφάλειας” που πραγματώνουν τον φασισμό μέσω θεσμικών οργάνων. Από την άλλη, όμως, οφείλουμε να επαγρυπνούμε ώστε η οργανωμένη αντιμετανατευτική προπαγάνδα να μη σηκώνει κεφάλι στο δημόσιο πεδίο και να συγκρουόμαστε με τις βλέψεις κράτους-κεφαλαίου-φασιστών που επιχειρούν να υποδιαιρεσουν περαιτέρω το προλεταριάτο.
Η κανονικοποιημένη κρατική βία προς πληθυσμούς που θεωρούνται πλεονάζοντες ή έχουν καταστεί “εσωτερικοί εχθροί” για την κρατική- καπιταλιστική πραγματικότητα δεν χρειάζεται πλέον το μακρύ χέρι του φασισμού, αλλά επιβάλλεται νομοθετικά και παρουσιάζεται ως αναγκαιότητα.
Αυτο αποδεικνύεται από το νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο
που προβλέπει την εφαρμογή μέτρων που υπερβαίνουν ακόμη και τα όρια της αστικοδημοκρατικής νομιμότητας και επιχειρεί να απογυμνώσει τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς από κάθε έννοια ανθρώπινης υπόστασης. Έρχεται να ενισχύσει τον διαρκή πόλεμο του ελληνικού κράτους ενάντια στους μετανάστες. Αρχικά καταργείται η 7ετία, που μέχρι τώρα όριζε πως εάν κάποια μετανάστρια αποδείκνυε την 7ετή παραμονή της ή τριετή παραμονή με αποδεδειγμένη νόμιμη εργασία στην Ελλάδα, αποκτούσε το δικαίωμα αίτησης άδειας παραμονής χωρίς προσφυγικό άσυλο. Πλέον, στο πλαίσιο του νέου νομοσχεδίου δεν προβλέπεται καμία νομιμοποίηση, ακόμα και αν μπορεί να αποδειχθεί πως βρίσκονται στη χώρα για δεκαετίες. Επιπλέον, αυστηροποιούνται οι ποινές για παράνομη είσοδο στη χώρα,αυξάνοντας τες από 3 μήνες σε 2 χρόνια, ή ακόμη και 3 χρόνια αν η κριθεί πιο επιβαρυμένη περίπτωση από την αστική δικαιοσύνη. Τα ασφυκτικά μέτρα όμως δεν προβλέπονται μόνο για όσες και όσους θεωρούνται “παράνομοι” από το ελληνικό κράτος, αλλά και για τους μετανάστες που έχουν πάρει προσωρινή άδεια παραμονής,με την επιτήρηση των ζωών τους να είναι πολύ πιο ασφυκτική.Όμως, οι μετανάστες και οι μετανάστριες αποτελούν κομμάτι της εκμεταλλευόμενης/εργατικής τάξης, με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινά συμφέροντα και η στέρηση των ελευθεριών τους συνεπάγεται χειροτέρεψη της ζωής των από κάτω στο σύνολό τους.
Το ελληνικό κράτος, ως μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά και ως κράτος που διαχρονικά διεξάγει με κάθε μέσο πόλεμο εναντίον των μεταναστριών, επιτελεί ένα ρόλο δολοφόνου για τις δεκάδες χιλιάδες μετανάστριες που προσεγγίζουν τα σύνορα είτε στον Έβρο, είτε στο Αιγαίο και Λιβυκό πέλαγος,”ρυθμίζοντας” την μετανάστευση, που ενίοτε για να εφαρμόσει πιο στυγνές δολοφονικές πολιτικές ονομάζει “προσφυγικές κρίσεις”. Σε αυτή τη χώρα άλλωστε, έγινε και το πιο μαζικό κρατικό έγκλημα των τελευταίων χρόνων με την δολοφονία 600+ ανθρώπων στα ανοιχτά της Πύλου από το ελληνικό λιμενικό. Τα εγκλήματα του λιμενικού εναντίον των μεταναστριών, πέρα από το ότι αποκρύπτονται και παραποιούνται από τον μιντιακό λόγο με ψευδείς μαρτυρίες (ναυάγια, τυχαίοι θάνατοι κ.λ.π.), συμβαίνουν σε τέτοιο βαθμό που πλέον έχουν κανονικοποιηθεί, ενώ οι ζωές των μεταναστριών είναι τόσο υποτιμημένες λόγω του διάχυτου ρατσισμού, που δεν αποτελούν πλέον σημαντική είδηση.
Παρόλα αυτά,οι αντιδράσεις των καταπιεσμένων θα αποτελούν πάντα εμπόδιο στις ρατσιστικές πολιτικές εξαίρεσης των εθνών- κρατών, με παράδειγμα την πρόσφατη απεργία πείνας 226 μεταναστ(ρι)ών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σιντικής, για τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής τους.
Την ίδια ώρα,το ελληνικό κράτος όντας εκ των πρωτοπόρων ακόμα και ανάμεσα στα συμμαχικά κράτη του Ισραήλ, παρέχει φιλοξενία και δυνατότητα αναψυχής και διακοπών στους/στις σιωνιστές/ριες δολοφόνους του IDF .Βλέπουμε κινητοποιήσεις που αντιδρούν στον ερχομό σιωνιστών δολοφόνων σε νησιά και τουριστικούς προορισμούς να απαγορεύονται και να καταστέλλονται από το ελληνικό κράτος, το οποίο με θράσος διώκει διαδηλωτές με τον αντιρατσιστικό νόμο. Είναι ίσως η επιτομή της διπλής γλώσσας που μιλάει η καπιταλιστική εξουσία, η οποία έχει την ίδια ώρα αναστείλει για τρεις μήνες μέχρι τον Οκτώβριο τη δυνατότητα υποβολής αίτησης ασύλου σε μετανάστες/ριες προερχόμενους/ες από την Βόρεια Αφρική, οι οποίοι σε αυτό το διάστημα αν φτάνουν στην ελληνική επικράτεια θα φυλακίζονται.
Και όλα αυτά, σε μια περίοδο που τα κράτη βρίσκονται σε (προ)πολεμική συνθήκη και εξοπλίζονται στρατιωτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το νέο στρατιωτικό εξοπλιστικό πρόγραμμα της ΕΕ με κωδικό όνομα Rearm Europe, κόστους 800δις ευρώ, με το οποίο τα ευρωπαϊκά κράτη προετοιμάζουν την μεγαλύτερη εμπλοκή τους στις πολεμικές επιχειρήσεις κηρύσσοντας μια νέα, πιο πολεμική εποχή. Αυτή τη στιγμή, το ελληνικό κράτος συμμετέχει στον πόλεμο. Άλλωστε, από τη νατοϊκή στρατιωτική βάση της Σούδας στην Κρήτη, ανεφοδιάστηκαν και τα αμερικανικά αεροπλάνα που βομβάρδισαν το Ιράν ενώ παράλληλα, στέλνει πολεμικές φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα όπου και ηγείται της επιχείρησης ASPIDES κατά των Χούθι με στρατηγείο-βάση το στρατόπεδο της Λάρισας και κάνει κοινές αεροπορικές ασκήσεις με τον ισραηλινό στρατό. Ταυτόχρονα, εδώ και περίπου δυο χρόνια, παρακολουθούμε σε λάιβ μετάδοση την γενοκτονία που διεξάγει το Ισραήλ εις βάρος του Παλαιστινιακου λαού με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες εφαρμόζοντας, μεταξύ άλλων, αδιανόητη βία, καθημερινούς βομβαρδισμούς και πρόκληση μαζικού λιμού με το μπλοκάρισμα κάθε ανθρωπιστικής βοήθειας από τις 2/3.
Πλέον,η Ισραηλινή πολιτική εξουσία με την έγκριση του στρατού αποφάσισε την πλήρη κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας. Για ακόμα μία φορά χιλιάδες Παλαιστίνιοι διατάσσονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ από τον Μάρτιο το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ έχει αποκλείσει πλήρως την δυνατότητα εισαγωγής τροφίμων στους Παλαιστινίους της Λωρίδας της Γάζας από κάθε πλευρά. Το μέσο του μαζικού λιμού αποτελεί έναν ακόμα τρόπο που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για τη γενοκτονία που διαπράττει εναντίον των Παλαιστινίων, πέρα από τους βομβαρδισμούς ανθρώπων, νοσοκομείων, καταλυμάτων, σχολείων, κάθε είδους υποδομών και τις μαζικές σφαγές. Η πείνα που έχει εξαπλωθεί σε όλο το μήκος της Γάζας έχει προκαλέσει δεκάδες θανάτους ανθρώπων, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά και έχει οδηγήσει χιλιάδες στα όρια της αντοχής τους. Ταυτόχρονα, το Ισραήλ εκμεταλλευόμενο την αδυναμία των ανθρώπων, έχει στήσει τέσσερα σημεία “διανομής τροφίμων”, τα οποία αποτελούν παγίδες θανάτου για τους Παλαιστίνιους που προστρέχουν σε αυτά για να παραλάβουν τρόφιμα. Εκεί ο ισραηλινός στρατός ανοίγει πυρ εναντίον των Παλαιστινίων έχοντας σκοτώσει πάνω από 1.000 ανθρώπους με αυτό τον τρόπο, ανάμεσά τους και παιδιά. Στη “λειτουργία” αυτών των σημείων διανομής συμμετέχουν και οι ΗΠΑ με μισθοφόρους στρατιώτες.
Ωστόσο, η νεοαποικιοκρατική, ρατσιστική και γενοκτονική πολιτική του σιωνιστικού κράτους δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά αποτελεί δομικό του στοιχείο από τις απαρχές της δημιουργίας του. Και όπως τότε έτσι και τώρα έχει συμμαχό του όλο το δυτικό μπλοκ, ανάμεσα τους και την Ελλάδα, η οποία είναι διαχρονικός σύμμαχος του Ισραήλ στηρίζοντας το υλικά και πολιτικά με τις σχέσεις των δύο κρατών να αγγίζουν όλα τα πεδία (κοινές αεροπορικές ασκήσεις, συμφωνίες στον τομέα της ενέργειας, οικονομικές επενδύσεις κλπ). Μάλιστα, η Ελλάδα συνιστά βασικό πεδίο επένδυσης των Ισραηλινών κεφαλαίων ανάμεσα τους και του τουριστικού, αποτελώντας έναν από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς των Ισραηλινών, ανάμεσα τους και τον δολοφόνων στρατιωτών του IDF.
Παρόλη τη φρίκη και τη βιαιότητα, οι πρακτικές που εφαρμόζει το σιωνιστικό κράτος στον παλαιστινιακό πληθυσμό δεν είναι κάτι πολυ μακριά από εμάς. Αντίθετα, οι εθνοκαθαρτικές και γενοκτονικές επιχειρήσεις επιστρατεύονται ή πρόκειται να επιστρατευτούν από τα δυτικά κράτη εναντίον των μεταναστευτικών πληθυσμών για να εκπληρώσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, όπου υπάρχει κατάπιεση και εκμετάλλευση υπάρχει και αντίσταση. Έτσι και στην Παλαιστίνη, εδώ και δεκαετίες μέχρι και σήμερα, που βρίσκεται στα όρια της ασιτίας, ο παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται και μάχεται.
Από τον Έβρο μέχρι τη Γάζα, χρέος μας είναι η αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη με τις καταπιεσμένες αυτής της γής. Ενάντια στον καπιταλιστικό ζόφο που αναπαράγουν τα έθνη- κράτη, να προτάξουμε την διεθνιστική μας αλληλεγγύη και τις αντιστάσεις του πολυεθνικού προλεταριάτου.
Στην πορεία αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό (Τρίτη 26/8) συμμετείχαν πάνω από 1.500 άτομα, ενώ πορείες έγιναν και σε πολλές ακόμα πόλεις την στιγμή που το σιωνιστικό κράτος έχει ξεκινήσει την επιχείρηση πλήρους κατάληψης της Γάζας, συνεχίζοντας τη γενοκτονία, τον εκτοπισμό και την προκαλούμενη λιμοκτονία των Παλαιστινίων. Στον δρόμο συγκροτήσαμε μπλοκ με την Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα, το Συμβούλιο Αναρχικών και άτομα. Οφείλουμε να συνεχίσουμε στο δρόμο και στο κάθε κοινωνικό πεδίο την υποστήριξη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση, την καταγγελία του αποικιοκρατικού/γενοκτονικού σχεδίου του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ και να πιέσουμε προς την κατευθυνση διακοπής της δολοφονικής -πολεμικής συνεργασίας ελληνικού και ισραηλινου κράτους.
Με μεγάλη συμμετοχή, χιλιάδων ανθρώπων, και παλμό πραγματοποιηθηκε (10/8) και στη Θεσσαλονίκη, όπως και σε δεκάδες άλλα σημεία σε όλη τη χώρα, συγκέντρωση και πορεία ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του ισραηλινού κράτους ενάντια στον παλαιστινιακό πληθυσμό.Η πορεία ξεκίνησε από την Αριστοτέλους και κατέληξε στο Μακεδονία Παλας. Συνεχίζουμε στον δρόμο του αγώνα για να μπλοκάρουμε την πολεμική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ, για να συμβάλλουμε στο διεθνές κίνημα που αγωνίζεται στο πλευρό της Παλαιστίνης, στο πλευρό του δικαίου αγώνα για δικαιοσύνη και ελευθερία.
Από το Μάρτιο το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ έχει αποκλείσει πλήρως την δυνατότητα εισαγωγής τροφίμων στους Παλαιστινίους της Λωρίδας της Γάζας από κάθε πλευρά. Το μέσο αυτό αποτελεί έναν ακόμα τρόπο που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για τη γενοκτονία που διαπράττει εναντίον των Παλαιστινίων, πέρα από τους βομβαρδισμούς ανθρώπων, νοσοκομείων, καταλυμάτων, σχολείων, κάθε είδους υποδομών και τις μαζικές σφαγές. Η πείνα που έχει εξαπλωθεί σε όλο το μήκος της Γάζας έχει προκαλέσει δεκάδες θανάτους ανθρώπων, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά και έχει οδηγήσει χιλιάδες στα όρια της αντοχής τους. Το Ισραήλ εκμεταλλευόμενο την αδυναμία των ανθρώπων, έχει στήσει τέσσερα σημεία “διανομής τροφίμων”, τα οποία αποτελούν παγίδες θανάτου για τους Παλαιστίνιους που προστρέχουν σε αυτά για να παραλάβουν τρόφιμα. Εκεί ο ισραηλινός στρατός ανοίγει πυρ εναντίον των Παλαιστινίων έχοντας σκοτώσει πάνω από 1.000 ανθρώπους με αυτό τον τρόπο, ανάμεσά τους και παιδιά. Στη “λειτουργία” αυτών των σημείων διανομής συμμετέχουν και οι ΗΠΑ με μισθοφόρους στρατιώτες. Σε αυτή τη συνθήκη, οι Παλαιστίνιοι δίνουν έναν αγώνα επιβίωσης και η Παλαιστινιακή Αντίσταση συνεχίζει να αντιστέκεται στον ισραηλινό γενοκτονικό στρατό, καταφέρνοντάς του πλήγματα και εξακολουθώντας τον αγώνα για την ελευθερία και τη γη. Το παράδειγμα που δίνει η Αντίσταση ενάντια στο Ισραηλινό κράτος, τον υπερσύγχρονο στρατό του και τους συμμάχους του, αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το οποίο είναι καθήκον μας να στηρίξουμε απέναντι στο σκοτάδι του φασισμού/καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας. Το πολιτικό προσωπικό του γενοκτονικού κράτους πριν λίγες ημέρες ανακοίνωσε το σχέδιο για πλήρη κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας και εκδίωξη των Παλαιστινίων. Οφείλουμε να δυναμώσουμε το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, καθώς αυτό αποτελεί τον κινητήριο μοχλό για την οποιαδήποτε εσωτερική πίεση μπορεί να δεχτεί το κράτος ώστε να διακόψει τη συνεργασία του με το Ισραήλ. Την ίδια ώρα, με έναν εκ των πρωτοπόρων το ελληνικό κράτος, παρέχεται φιλοξενία και δυνατότητα αναψυχής και διακοπών στους/στις σιωνιστές/ριες δολοφόνους του IDF σε συμμαχικά κράτη. Βλέπουμε κινητοποιήσεις που αντιδρούν στον ερχομό σιωνιστών δολοφόνων σε νησιά και τουριστικούς προορισμούς να απαγορεύονται και να καταστέλλονται από το ελληνικό κράτος, το οποίο με θράσος διώκει διαδηλωτές με τον αντιρατσιστικό νόμο. Είναι ίσως η επιτομή της διπλής γλώσσας που μιλάει η καπιταλιστική εξουσία, η οποία έχει την ίδια ώρα αναστείλει για τρεις μήνες μέχρι τον Οκτώβριο τη δυνατότητα υποβολής αίτησης ασύλου σε μετανάστες/ριες προερχόμενους/ες από την Βόρεια Αφρική, οι οποίοι σε αυτό το διάστημα αν φτάνουν στην ελληνική επικράτεια θα φυλακίζονται. Παράλληλα έχει θέσει σε διαβούλευση νομοσχέδιο το οποίο ποινικοποιεί περαιτέρω τη μετανάστευση, αφαιρεί σχεδόν κάθε νόμιμη δίοδο έκδοσης ασύλου και καταργεί τα μέχρι πρότινος ισχύοντα απαιτούμενα χρόνια εργασίας και διαμονής στην ελληνική επικράτεια για νομιμοποίηση. Η καπιταλιστική/κρατική εξουσία χωρίς ντροπές και αναστολές λέει ότι όποιος έρχεται για να ζητήσει άσυλο θα πετιέται στη φυλακή ή θα τον πνίγει το Λιμενικό στο Αιγαίο, ενώ όποιος συμμετέχει στη γενοκτονία των Παλαιστινίων είναι καλοδεχούμενος και τέλος όποιος διαδηλώνει ενάντια στη γενοκτονία θα καταστέλλεται. Οφείλουμε με κάθε τρόπο να συμβάλλουμε στο να σταματήσει η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και η συνεργασία του ελληνικού κράτους με το ισραηλινό κράτος.
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Φωτογραφίες από τη συγκέντρωση της Πέμπτης σε αλληλεγγύης με τους/τις μετανάστ(ρι)ες και ενάντια στο νέο νομοσχέδιο που πρόκειται να κατατεθεί και στερεί κάθε -υπάρχον- κριτήριο νομιμοποίησης των μεταναστών, επισπεύδει τις απελάσεις και αυξάνει τις ποινές σε μετανάστες που περνάν τα σύνορα. Στη μικροφωνική συγκέντρωση συμμετείχαν περίπου 50 άτομα, όπου μοιράζονταν κείμενα ενάντια στο νέο νομοσχέδιο. Επίσης, την Τετάρτη έγινε προβολή του ντοκιμαντέρ “Έβρος – θολό τοπίο” στο πάρκο του Εργατικού Κέντρου, με συμμετοχή αρκετών ατόμων, όπου ακολούθησε συζήτηση γύρω από τις συνθήκες στις οποίες υπόκεινται οι μετανάστριες και γύρω από το θέμα του ντοκιμαντέρ.
Ενάντια στο νέο νομοσχέδιο που ποινικοποιεί περαιτέρω τη μετανάστευση Οι μετανάστριες είναι της γης οι κολασμένες Κοινοί αγώνες ντόπιων μεταναστών
Παρέμβαση της ομάδας μας έξω από το Γερμανικό Προξενείο Θεσσαλονίκης (Κυριακή 22/6) σε αλληλεγγύη με το συντρόφι Maja που βρίσκεται σε απεργία πείνας από 5/6 στις ουγγρικές φυλακές (για υπόθεση που αφορά ξυλοδαρμό ναζιστών) με αιτήματα τη μετατροπή της ποινής του σε κατ’οίκον περιορισμό και την έκδοσή του στη Γερμανία. Στο πλαίσιο του διεθνώς καλεσμένου τριημέρου αλληλεγγύης στο συντρόφι Maja T., πραγματοποιήσαμε και μικροφωνική συγκέντρωση την Παρασκευή 20/6 στην Τσιμισκή με Γούναρη. Σε απεργία πείνας μέσα στα κελιά για την αξιοπρέπεια και τη λευτεριά Κανένα μόνο στα χέρια των κρατών FREE ALL ANTIFAS Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης Intervention of our group outside the German Consulate of Thessaloniki in solidarity with the comrade Maja who is on hunger strike since 5/6 in the Hungarian prison (accused of the beating of nazis), demanding to be transferred to Germany and the conversion of its sentence to house arrest. In response to the international call for three days in solidaity with comrade Maja T., we organised a gathering in the center of the city on Friday 20/6 in solidarity with Maja. Hunger strike for dignity and liberty Solidarity to those being in the hands of the states FREE ALL ANTIFAS Anares, group of action and solidarity