Ανάρες – Ομάδα Δράσης & Αλληλεγγύης

Συγκέντρωση για την εργοδοτική δολοφονία 5 εργατριών στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας “Βιολάντα” στα Τρίκαλα

Παρασκευή 30/1, Άγαλμα Βενιζέλου 19:00

Το βράδυ της Κυριακής 25/1 προς Δευτέρα 26/1, ξέσπασε εκτεταμένη πυρκαγιά στο εργοστάσιο Βιολάντα, λίγο έξω από την πόλη των Τρικάλων. Συγκεκριμένα, στις 4 τα ξημερώματα, σημειώθηκε τεράστια έκρηξη στο χώρο της βιομηχανίας. Το ωστικό κύμα είχε ως αποτέλεσμα να εκσφενδονιστούν άνθρωποι από το εργοστάσιο, ενώ οι κρότοι ακούστηκαν μέχρι και την ίδια την πόλη των Τρικάλων. Η οροφή του κτιρίου έπεσε ολοσχερώς, ολόκληρα τείχη καταστράφηκαν και προφανώς όλος ο περιβάλλοντας χώρος τυλίχθηκε στις φλόγες. Αφού καταστάλλαξε η πυρκαγιά, ήρθε στο φως ο τραγικός απολογισμός του συμβάντος: 5 νεκρές εργαζόμενες και 8 τραυματίες. Συνολικά στην συγκεκριμένη βάρδια συμμετείχαν 13 εργαζόμενοι/ες.

Τα δελτία ειδήσεων και τα καθεστωτικά μέσα δεν άργησαν να μιλήσουν για το όσκαρ ατυχίας των εργαζομένων, την “κακιά στιγμή” και το τραγικό ατύχημα. Η αλήθεια βέβαια είναι μία και είναι ωμή: Άλλες 5 εργάτριες νεκρές στην διάρκεια του μεροκάματου για τα κέρδη του αφεντικού τους. Αυτουργός της δολοφονίας τους είναι το καπιταλιστικό σύστημα που οπλίζει τους κάθε λογής ολιγάρχες, βιομηχάνους, μεγάλα και μικρά αφεντικά ώστε καθημερινά να μετατρέπουν σε αρένα και πεδίο μάχης το μεροκάματο της εργατικής τάξης. Η αναχώρηση για την δουλειά και την εξασφάλιση των απαραίτητων αποτελεί πλέον αίνιγμα για όλες και όλους μας. Μέσα στο 2025 τα νούμερα των νεκρών εργαζόμενων, εν ώρα εργασίας, σοκάρουν: 201 άνθρωποι της εργατικής τάξης έχουν χάσει την ζωή τους.

Η κολόνια αυτή κρατάει χρόνια και οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται στην γέννηση του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνικής πραγματικότητας. Το σύστημα που έχει εγγενές στοιχείο του την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Σε αυτό το πλαίσιο προφανώς οι κανόνες ασφαλείας, τα ωράρια, οι παροχές προς το εργατικό δυναμικό αποτελούν νούμερα και υπολογισμούς που βρίσκονται βαθιά χωμένα και σκονισμένα στα συρτάρια των δολοφόνων που φοράνε κοστούμι και βρίσκονται πίσω από τα γραφεία ιδιοκτησίας των εργοστασίων,των μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων.

Φυσικά, τα προαναφερθέντα καθάρματα σε αυτή την, τόσο μακριά σε διάρκεια, μάχη τους με την εργατική τάξη δεν είναι μόνα τους. Δεξί τους χέρι είναι διαχρονικά το ελληνικό κράτος που αποτελεί τον σημαντικότερο αρωγό τους στην προσπάθεια να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους πατώντας επάνω ενίοτε σε πτώματα και ενίοτε σε σωματικά και ψυχολογικά εξοντωμένους και εξοντωμένες εργάτες/τριες. Τα αντεργατικά νομοσχέδια, ιδίως τα τελευταία χρόνια, κάνουν παρέλαση μπροστά μας νομιμοποιώντας κάθε λογής αυθαιρεσία από την μια, και λύνοντας τα χέρια τους από την άλλη, με την ποινικοποίηση κάθε μορφής αγώνα και συνδικαλισμού των εργαζομένων. Μέσα σε λίγους μήνες ιστορικές νίκες και κεκτημένα της εργατικής τάξης, όπως η απεργία και το 8ώρο έγιναν μια κακή ανάμνηση για τα αφεντικά μέσω νομοσχεδίων που το κράτος πέρασε, πλασάροντας τα μάλιστα, ως φιλικά προς τον κόσμο του μεροκάματου.

Οι 5 νεκρές εργαζόμενες στην Βιολάντα,για εμάς, δεν είναι ένα απλό νούμερο, μια κοινή είδηση της καθημερινότητας, μια παράπλευρη απώλεια που “μπορεί και να συμβεί” στα πλαίσια της κανονικότητας του καπιταλιστικού συστήματος. Οι 5 εργαζόμενες, που μάλιστα είχαν ζητήσει οι ίδιες να εργάζονται νύχτα ώστε τις πρωινές ώρες να καλούνται να ανταποκριθούν στους υπόλοιπους ρόλους που τους επιβάλλει η πατριαρχική και καπιταλιστική πραγματικότητα, είναι για εμάς η ουσία των κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, η αρχή και το τέλος της ταξικής πάλης που διεξάγει η εργατική τάξη ανά τους αιώνες. Κατά την άποψη μας, οι ήρωες δεν προέρχονται από τους διακρατικούς πολέμους,τα εθνικά αφηγήματα και την ανέλιξη στα σκαλοπάτια της καπιταλιστικής πυραμίδας. Είναι όλοι εκείνοι και εκείνες που καθημερινά δίνουν την μάχη κόντρα σε κάθε λογής αντιξοότητα και στο σάπιο σύστημα κράτους και κεφαλαίου που τους ξεζουμίζει κάθε στιγμή. Το προλεταριάτο οφείλει να αναγνωρίσει τους εχθρούς του και να τους αντιταχθεί με κάθε τρόπο. Είναι φανερό πλέον ότι ο ταξικός εχθρός μας δείχνει, ακόμα πιο έντονα, τα δόντια του. Οφείλουμε να σταθούμε εκεί και να δώσουμε την μάχη μας με πορείες,απεργίες και διεκδικήσεις ενάντια σε όλους εκείνους που καταληστεύουν καθημερινά την ζωή μας.

ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΜΠΙΣΚΟΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Στηρίζουμε σήμερα στις 19:30 στην πλατεία Αγίας Σοφίας την συγκέντρωση αλληλεγγύης στην -τότε- 19χρονη επιζώσα που βιάστηκε από δύο μπάτσους στο κολαστήριο του ΑΤ Ομονοίας το 2022. Να σταθούμε η μια δίπλα στο άλλο.

ΜΠΑΤΣΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης.

Εκατοντάδες άτομα συμμετείχαν στην πορεία στις 27/1 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για τις 5 δολοφονημένες εργάτριες στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα, ενάντια στο σάπιο σύστημα του καπιταλισμού που σκοτώνει και εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους για τα κέρδη του. Η συγκέντρωση συναντήθηκε με την πορεία για το Κουρδιστάν, που προηγήθηκε χρονικά,και φωναχτηκαν συνθήματα για την γυναίκα, την ζωή και την ελευθερία.Να αγωνιστούμε ενάντια στη βαρβαρότητα του κρατικού καπιταλιστικού συστήματος. Να αγωνιστούμε και να εκδικηθούμε για τις 5 δολοφονημένες εργάτριες και για κάθε νεκρό της τάξης μας.

Το κείμενο της ομάδας μας:

Το βράδυ της Κυριακής 25/1 προς Δευτέρα 26/1, ξέσπασε εκτεταμένη πυρκαγιά στο εργοστάσιο Βιολάντα, λίγο έξω από την πόλη των Τρικάλων. Συγκεκριμένα, στις 4 τα ξημερώματα, σημειώθηκε τεράστια έκρηξη στο χώρο της βιομηχανίας. Το ωστικό κύμα είχε ως αποτέλεσμα να εκσφενδονιστούν άνθρωποι από το εργοστάσιο, ενώ οι κρότοι ακούστηκαν μέχρι και την ίδια την πόλη των Τρικάλων. Η οροφή του κτιρίου έπεσε ολοσχερώς, ολόκληρα τείχη καταστράφηκαν και προφανώς όλος ο περιβάλλοντας χώρος τυλίχθηκε στις φλόγες. Αφού καταστάλλαξε η πυρκαγιά, ήρθε στο φως ο τραγικός απολογισμός του συμβάντος: 5 νεκρές εργαζόμενες και 8 τραυματίες. Συνολικά στην συγκεκριμένη βάρδια συμμετείχαν 13 εργαζόμενοι/ες.

Τα δελτία ειδήσεων και τα καθεστωτικά μέσα δεν άργησαν να μιλήσουν για το όσκαρ ατυχίας των εργαζομένων, την “κακιά στιγμή” και το τραγικό ατύχημα. Η αλήθεια βέβαια είναι μία και είναι ωμή: Άλλες 5 εργάτριες νεκρές στην διάρκεια του μεροκάματου για τα κέρδη του αφεντικού τους. Αυτουργός της δολοφονίας τους είναι το καπιταλιστικό σύστημα που οπλίζει τους κάθε λογής ολιγάρχες, βιομηχάνους, μεγάλα και μικρά αφεντικά ώστε καθημερινά να μετατρέπουν σε αρένα και πεδίο μάχης το μεροκάματο της εργατικής τάξης. Η αναχώρηση για την δουλειά και την εξασφάλιση των απαραίτητων αποτελεί πλέον αίνιγμα για όλες και όλους μας. Μέσα στο 2025 τα νούμερα των νεκρών εργαζόμενων, εν ώρα εργασίας, σοκάρουν: 201 άνθρωποι της εργατικής τάξης έχουν χάσει την ζωή τους.

Η κολόνια αυτή κρατάει χρόνια και οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται στην γέννηση του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνικής πραγματικότητας. Το σύστημα που έχει εγγενές στοιχείο του την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Σε αυτό το πλαίσιο προφανώς οι κανόνες ασφαλείας, τα ωράρια, οι παροχές προς το εργατικό δυναμικό αποτελούν νούμερα και υπολογισμούς που βρίσκονται βαθιά χωμένα και σκονισμένα στα συρτάρια των δολοφόνων που φοράνε κοστούμι και βρίσκονται πίσω από τα γραφεία ιδιοκτησίας των εργοστασίων,των μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων.

Φυσικά, τα προαναφερθέντα καθάρματα σε αυτή την, τόσο μακριά σε διάρκεια, μάχη τους με την εργατική τάξη δεν είναι μόνα τους. Δεξί τους χέρι είναι διαχρονικά το ελληνικό κράτος που αποτελεί τον σημαντικότερο αρωγό τους στην προσπάθεια να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους πατώντας επάνω ενίοτε σε πτώματα και ενίοτε σε σωματικά και ψυχολογικά εξοντωμένους και εξοντωμένες εργάτες/τριες. Τα αντεργατικά νομοσχέδια, ιδίως τα τελευταία χρόνια, κάνουν παρέλαση μπροστά μας νομιμοποιώντας κάθε λογής αυθαιρεσία από την μια, και λύνοντας τα χέρια τους από την άλλη, με την ποινικοποίηση κάθε μορφής αγώνα και συνδικαλισμού των εργαζομένων. Μέσα σε λίγους μήνες ιστορικές νίκες και κεκτημένα της εργατικής τάξης, όπως η απεργία και το 8ώρο έγιναν μια κακή ανάμνηση για τα αφεντικά μέσω νομοσχεδίων που το κράτος πέρασε, πλασάροντας τα μάλιστα, ως φιλικά προς τον κόσμο του μεροκάματου.

Οι 5 νεκρές εργαζόμενες στην Βιολάντα,για εμάς, δεν είναι ένα απλό νούμερο, μια κοινή είδηση της καθημερινότητας, μια παράπλευρη απώλεια που “μπορεί και να συμβεί” στα πλαίσια της κανονικότητας του καπιταλιστικού συστήματος. Οι 5 εργαζόμενες, που μάλιστα είχαν ζητήσει οι ίδιες να εργάζονται νύχτα ώστε τις πρωινές ώρες να καλούνται να ανταποκριθούν στους υπόλοιπους ρόλους που τους επιβάλλει η πατριαρχική και καπιταλιστική πραγματικότητα, είναι για εμάς η ουσία των κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, η αρχή και το τέλος της ταξικής πάλης που διεξάγει η εργατική τάξη ανά τους αιώνες. Κατά την άποψη μας, οι ήρωες δεν προέρχονται από τους διακρατικούς πολέμους,τα εθνικά αφηγήματα και την ανέλιξη στα σκαλοπάτια της καπιταλιστικής πυραμίδας. Είναι όλοι εκείνοι και εκείνες που καθημερινά δίνουν την μάχη κόντρα σε κάθε λογής αντιξοότητα και στο σάπιο σύστημα κράτους και κεφαλαίου που τους ξεζουμίζει κάθε στιγμή. Το προλεταριάτο οφείλει να αναγνωρίσει τους εχθρούς του και να τους αντιταχθεί με κάθε τρόπο. Είναι φανερό πλέον ότι ο ταξικός εχθρός μας δείχνει, ακόμα πιο έντονα, τα δόντια του. Οφείλουμε να σταθούμε εκεί και να δώσουμε την μάχη μας με πορείες,απεργίες και διεκδικήσεις ενάντια σε όλους εκείνους που καταληστεύουν καθημερινά την ζωή μας.

ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΜΠΙΣΚΟΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Συγκέντρωση για την εργοδοτική δολοφονία 5 εργατριών στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας “Βιολάντα¨στα Τρίκαλα

Τρίτη 27/1, 20:00, Καμάρα

Το βράδυ της Κυριακής 25/1 προς Δευτέρα 26/1, ξέσπασε εκτεταμένη πυρκαγιά στο εργοστάσιο Βιολάντα, λίγο έξω από την πόλη των Τρικάλων. Συγκεκριμένα, στις 4 τα ξημερώματα, σημειώθηκε τεράστια έκρηξη στο χώρο της βιομηχανίας. Το ωστικό κύμα είχε ως αποτέλεσμα να εκσφενδονιστούν άνθρωποι από το εργοστάσιο, ενώ οι κρότοι ακούστηκαν μέχρι και την ίδια την πόλη των Τρικάλων. Η οροφή του κτιρίου έπεσε ολοσχερώς, ολόκληρα τείχη καταστράφηκαν και προφανώς όλος ο περιβάλλοντας χώρος τυλίχθηκε στις φλόγες. Αφού καταστάλλαξε η πυρκαγιά, ήρθε στο φως ο τραγικός απολογισμός του συμβάντος: 5 νεκρές εργαζόμενες και 8 τραυματίες. Συνολικά στην συγκεκριμένη βάρδια συμμετείχαν 13 εργαζόμενοι/ες.

Τα δελτία ειδήσεων και τα καθεστωτικά μέσα δεν άργησαν να μιλήσουν για το όσκαρ ατυχίας των εργαζομένων, την “κακιά στιγμή” και το τραγικό ατύχημα. Η αλήθεια βέβαια είναι μία και είναι ωμή: Άλλες 5 εργάτριες νεκρές στην διάρκεια του μεροκάματου για τα κέρδη του αφεντικού τους. Αυτουργός της δολοφονίας τους είναι το καπιταλιστικό σύστημα που οπλίζει τους κάθε λογής ολιγάρχες, βιομηχάνους, μεγάλα και μικρά αφεντικά ώστε καθημερινά να μετατρέπουν σε αρένα και πεδίο μάχης το μεροκάματο της εργατικής τάξης. Η αναχώρηση για την δουλειά και την εξασφάλιση των απαραίτητων αποτελεί πλέον αίνιγμα για όλες και όλους μας. Μέσα στο 2025 τα νούμερα των νεκρών εργαζόμενων, εν ώρα εργασίας, σοκάρουν: 201 άνθρωποι της εργατικής τάξης έχουν χάσει την ζωή τους.

Η κολόνια αυτή κρατάει χρόνια και οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται στην γέννηση του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνικής πραγματικότητας. Το σύστημα που έχει εγγενές στοιχείο του την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Σε αυτό το πλαίσιο προφανώς οι κανόνες ασφαλείας, τα ωράρια, οι παροχές προς το εργατικό δυναμικό αποτελούν νούμερα και υπολογισμούς που βρίσκονται βαθιά χωμένα και σκονισμένα στα συρτάρια των δολοφόνων που φοράνε κοστούμι και βρίσκονται πίσω από τα γραφεία ιδιοκτησίας των εργοστασίων,των μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων.

Φυσικά, τα προαναφερθέντα καθάρματα σε αυτή την, τόσο μακριά σε διάρκεια, μάχη τους με την εργατική τάξη δεν είναι μόνα τους. Δεξί τους χέρι είναι διαχρονικά το ελληνικό κράτος που αποτελεί τον σημαντικότερο αρωγό τους στην προσπάθεια να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους πατώντας επάνω ενίοτε σε πτώματα και ενίοτε σε σωματικά και ψυχολογικά εξοντωμένους και εξοντωμένες εργάτες/τριες. Τα αντεργατικά νομοσχέδια, ιδίως τα τελευταία χρόνια, κάνουν παρέλαση μπροστά μας νομιμοποιώντας κάθε λογής αυθαιρεσία από την μια, και λύνοντας τα χέρια τους από την άλλη, με την ποινικοποίηση κάθε μορφής αγώνα και συνδικαλισμού των εργαζομένων. Μέσα σε λίγους μήνες ιστορικές νίκες και κεκτημένα της εργατικής τάξης, όπως η απεργία και το 8ώρο έγιναν μια κακή ανάμνηση για τα αφεντικά μέσω νομοσχεδίων που το κράτος πέρασε, πλασάροντας τα μάλιστα, ως φιλικά προς τον κόσμο του μεροκάματου.

Οι 5 νεκρές εργαζόμενες στην Βιολάντα,για εμάς, δεν είναι ένα απλό νούμερο, μια κοινή είδηση της καθημερινότητας, μια παράπλευρη απώλεια που “μπορεί και να συμβεί” στα πλαίσια της κανονικότητας του καπιταλιστικού συστήματος. Οι 5 εργαζόμενες, που μάλιστα είχαν ζητήσει οι ίδιες να εργάζονται νύχτα ώστε τις πρωινές ώρες να καλούνται να ανταποκριθούν στους υπόλοιπους ρόλους που τους επιβάλλει η πατριαρχική και καπιταλιστική πραγματικότητα, είναι για εμάς η ουσία των κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, η αρχή και το τέλος της ταξικής πάλης που διεξάγει η εργατική τάξη ανά τους αιώνες. Κατά την άποψη μας, οι ήρωες δεν προέρχονται από τους διακρατικούς πολέμους,τα εθνικά αφηγήματα και την ανέλιξη στα σκαλοπάτια της καπιταλιστικής πυραμίδας. Είναι όλοι εκείνοι και εκείνες που καθημερινά δίνουν την μάχη κόντρα σε κάθε λογής αντιξοότητα και στο σάπιο σύστημα κράτους και κεφαλαίου που τους ξεζουμίζει κάθε στιγμή. Το προλεταριάτο οφείλει να αναγνωρίσει τους εχθρούς του και να τους αντιταχθεί με κάθε τρόπο. Είναι φανερό πλέον ότι ο ταξικός εχθρός μας δείχνει, ακόμα πιο έντονα, τα δόντια του. Οφείλουμε να σταθούμε εκεί και να δώσουμε την μάχη μας με πορείες,απεργίες και διεκδικήσεις ενάντια σε όλους εκείνους που καταληστεύουν καθημερινά την ζωή μας.

ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΜΠΙΣΚΟΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης.

Τρίτη 27/1, 18:30, Αγίας Σοφίας με Εγνατία

Συγκέντρωση για το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη.

Κυριακή 25/1,12:00, άγαλμα Βενιζέλου.

Στον καπιταλισμό

οι 57 νεκροί είναι απλά ένας αριθμός

τα αφεντικά πλουτίζουν

το κράτος συγκαλύπτει

τα κόμματα πολλαπλασιάζονται

η λήθη κοινότοπη.

Στις 28/2 του 2023, διαπράχθηκε το κρατικό- καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, στο οποίο

σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι, με τη σύγκρουση επιβατικού τρένου και τρένου της Hellenic Train. Τη δολοφονία τους ακολούθησε η άμεση προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος με κάθε μέσο από το ελληνικό κράτος με σκοπό να προστατευτεί από την κοινωνική οργή που ξέσπασε εκείνο το διάστημα και την απόκρυψη της χρόνιας υποβάθμισης των σιδηροδρομικών υποδομών παρά τις προειδοποιήσεις των συνδικαλιστικών οργάνων του σιδηροδρόμου. Ωστόσο το γεγονός αυτό δεν αποτελεί ατύχημα, αλλά ένα “υπολογισμένο ρίσκο” ακολουθώντας τη λογική του κέρδους, καθιστώντας το έγκλημα στα Τέμπη προμελετημένο. Δεν διαφέρει από τα χιλιάδες άλλα εγκλήματα αντιπρολεταριακής φύσης που διαπράττονται, ανάμεσα στα οποία είναι οι εκατοντάδες εργατικές δολοφονίες κάθε χρόνο, ο πόλεμος εναντίον των μεταναστών και η γενικότερη εξαθλίωση της πολυεθνικής εργατικής τάξης, που βάλλεται από το καπιταλιστικό σύστημα για την αναπαραγωγή του. Πρόκειται για τη φύση της καπιταλιστικής μηχανής που λίγους μήνες μετά τα Τέμπη, δολοφόνησε 600 μετανάστ(ρι)ες στα ανοιχτά της Πύλου στο όνομα της ασφάλειας.

2 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, τα νέα στοιχεία που ήρθαν στη επιφάνεια αναζωπύρωσαν την κοινωνική οργή, κινητοποιώντας εκατομμύρια κόσμου που κατέκλυσαν τους δρόμους κάθε πόλης, αμφισβητώντας έτσι το κρατικό αφήγημα του εθνικού πένθους και της ενότητας καταπιεστών και καταπιεσμένων. Η κατανόηση πως η κρατική βία, η ταξική εκμετάλλευση, η γενοκτονία στην Παλαιστίνη, οι ρατσιστικές πολιτικές διαχείρισης πληθυσμών, η λεηλασία της φύσης, αποτελούν αδιαίρετες εκφάνσεις του καπιταλιστικού συστήματος που για να επιβιώσει χρειάζεται να πειθαρχεί, να τρομοκρατεί, να επεκτείνεται και να περιφρουρεί κάθε πτυχή της κοινωνικής μας ζωής, αποδεικνύει ότι η βαρβαρότητα του συστήματος δεν οφείλεται σε διαφθορά ή κακούς διαχειριστές της εξουσίας, αλλά στην ίδια τη λειτουργία ενός συστήματος που ενδιαφέρεται μόνο για την παραγωγή και την κερδοφορία.

Τα παραδείγματα βαρβαρότητας είναι αμέτρητα για να θεωρήσουμε πως η συγκάλυψη του

εγκλήματος των Τεμπών, τα “σκάνδαλα” που κάθε λίγο αποκαλύπτονται, η εμπλοκή σε πολεμικά μέτωπα με την ενεργή στήριξη της γενοκτονίας των Παλαιστινίων και οι χιλιάδες δολοφονίες μεταναστριών στα κάτεργα, στα σύνορα και στο Αιγαίο είναι εξαιρέσεις. Το ελληνικό κράτος συγκροτείται γύρω από την εκμετάλλευση και την εξόντωση ανθρώπων της τάξης μας, αποδεικνύοντας πως οι ζωές μας έχουν αξία μόνο ως πηγές παραγωγικότητας και κερδοφορίας. Ωστόσο, ο αγώνας των συγγενών των θυμάτων τα τελευταία δύο χρόνια είναι αδιάληπτος παρά την προσπάθεια φίμωσης τους και ατίμωσης των νεκρών τους.

Με φόντο αυτή την κανονικοποιημένη βαρβαρότητα, αναδύθηκαν και συνεχίζουν να αναδύονται ρωγμές που χαλάνε τους υπολογισμούς τους. Όταν στον καπιταλισμό οι 57 νεκροί μετατρέπονται σε στατιστική και η λήθη παρουσιάζεται ως μονόδρομος, οι αγώνες από τα κάτω υπενθυμίζουν ότι τίποτα δεν τελειώνει εκεί που το κράτος τραβάει γραμμή. Η επιτυχημένη απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι έδειξε πως ακόμη και μέσα στο πιο σκληρό καθεστώς εξαίρεσης, το σώμα γίνεται όπλο και η επιμονή μπορεί να επιβάλει ρήγματα στην κρατική αυθαιρεσία. Αντίστοιχα, η περσινή 28η Φλεβάρη, με τη μαζική απεργία και τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που πλημμύρισαν τους δρόμους αλλά και τις μεγαλειώδεις πορείες που ακολούθησαν, ανέτρεψε το αφήγημα της σιωπής και του εθνικού πένθους, μετατρέποντας την οργή σε συλλογική πράξη αμφισβήτησης. Τα Τέμπη δεν ήταν μια ελληνική «παρέκκλιση». Όπως και το σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Adamuz της Ισπανίας στις 18 Ιανουαρίου 2026, όπου τουλάχιστον 45 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περίπου 292 τραυματίστηκαν, αποδεικνύουν ότι η υποβάθμιση των υποδομών, η αδιαφορία για την ασφάλεια και η μετατροπή της ανθρώπινης ζωής σε κόστος είναι κοινός παρονομαστής των κρατικών-καπιταλιστικών εγκλημάτων, ανεξαρτήτως συνόρων.

Εκεί όπου τα αφεντικά πλουτίζουν και τα κράτη συγκαλύπτουν, οι ζωές μας μετριούνται ως αριθμοί. Απέναντι σε αυτή τη διεθνή κανονικότητα του θανάτου, η μόνη πραγματική απάντηση δεν βρίσκεται σε θεσμικές αυταπάτες, αλλά στη συλλογική οργάνωση, στη σύγκρουση και στην αλληλεγγύη των από τα κάτω. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε, για άλλη μια φορά, σε επίδοξους μεσσίες και κοινοβουλευτικές λύσεις που υπόσχονται τον εξανθρωπισμό ενός συστήματος και την ανάδειξη ενός “καλού”/λειτουργικού/έντιμου κράτους δικαίου, όταν το κράτος υπήρξε και παραμένει διαχρονικά εργαλείο επιβολής της κυριαρχίας των λίγων απέναντι στην κοινωνική πλειοψηφία.

Μονόδρομος, λοιπόν, για εμάς είναι η οργανωμένη σύγκρουση και η συνολική αντεπίθεση ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Γιατί μόνο οι αγώνες που γεννιούνται μέσα στην κοινωνία μπορούν να σπάσουν τη λογική του κέρδους που σκοτώνει και να μετατρέψουν τη μνήμη σε δύναμη ανατροπής. Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα είναι επιτακτικής σημασίας να δούμε τους αγώνες ενάντια στο έγκλημα των Τεμπών, της αλληλεγγύης στους/στις συγγενείς των θυμώτων, τον μαχόμενο παλαιστινιακό λαό και τους/τις μετανάστ(ρι)ες ως ενιαίο σκοπό, ως κομμάτια της ταξικής πάλης. Μόνη επιλογή η ταξική συνείδηση και συγκρότηση ενάντια στον κρατικό-καπιταλιστικό μηχανισμό που σπέρνει θάνατο. Να σταθούμε η μία δίπλα στην άλλη, να οργανωθούμε, να αντισταθούμε.

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης.

Χθες 17/1 στα πλαίσια αλληλεγγύης στην οργάνωση Palestine Action και στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας Umer Khalid, πραγματοποιήσαμε συγκέντρωση στην Κάμαρα και παρέμβαση στο λάιβ των δύο μηδέν δύο μηδέν. Η Palestine Action και το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη πέτυχε μια μεγάλη νίκη με την ακύρωση της σύμβασης 2 δισ. λιρών που θα υπέγραφε το βρετανικό κράτος με την Elbit Systems, τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής όπλων με έδρα το Ισραήλ. Να σταθούμε αλληλέγγυες στους κρατούμενους αγωνιστές και αγωνίστριες της Palestine Action, οι οποίες διώκονται από το βρετανικό κράτος με την κατηγορία της τρομοκρατίας καθώς και στον απεργό πείνας Umer Khalid.

Ακολουθεί το κείμενο της ομάδας μας και φωτογραφίες από τις δύο παρεμβάσεις:

Στις 2 Νοεμβρίου ξεκίνησε μία κυλιόμενη μαζική απεργία πείνας στις βρετανικές φυλακές, ενάντια στην ποινικοποίηση της οργάνωσης Palestine Action. Οι τρεις, από τους αρχικά οχτώ, αγωνιστές και αγωνίστριες, η Heba Muraisi, ο Kamran Ahmed και ο Lewie Chiaramello, έχοντας συμπληρώσει πάνω από 70 μέρες χωρίς τροφή σταμάτησαν την απεργία πείνας. Η απόφαση αυτή ήρθε έπειτα από την άρνηση του βρετανικού κράτους να υπογράψει σύμβαση 2 δισ. λιρών με την Elbit Systems, το οποίο ήταν και ένα από τα βασικά αιτήματα των απεργών. Με την σύμβαση αυτή η Elbit Systems θα παρείχε εκπαίδευση για πάνω από δέκα χρόνια στον βρετανικό στρατό. Η εξέλιξη αυτή συνιστά μια μεγάλη νίκη του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και στην παλαιστινιακή αντίσταση.

Η Elbit Systems αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής όπλων στο Ισραήλ και παράλληλα τον μεγαλύτερο εξαγωγέα όπλων από αυτό, ενώ έχει παραρτήματα και σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Σουηδία, τα ΗΑΕ, κ.ά. Τα όπλα της Elbit Systems κατασκευάζονται και χρησιμοποιούνται στον αποικιακό και γενοκτονικό πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων, ενώ η εξαγωγή όπλων της τονώνει οικονομικά το ισρσηλινό κράτος και συμβάλλει στο παγκόσμιο εμπόριο όπλων που αιματοκυλούν τους λαούς και τις εργατικές τάξεις ανά τον κόσμο. Μέλη της οργάνωσης πραγματοποίησαν σαμποτάζ σε εγκαταστάσεις της Elbit Systems κοντά στο Bristol και σε άλλη περίπτωση ψέκασαν με σπρέι δύο στρατιωτικά αεροσκάφη της Royal Air Force (βασιλικής πολεμικής αεροπορίας) σε βάση κοντά στο Oxfordshire.

Παρά τη σημαντική αυτή νίκη των κρατούμενων αγωνιστών και του κινήματος αλληλεγγύης, η απεργία πείνας συνεχίζεται. Ο αγωνιστής Umer Khalid, ο οποίος είχε διακόψει την απεργία του τον Δεκέμβρη, τώρα ξεκίνησε ξανά!

Η Palestine Action είναι οργάνωση που έχει ως στόχο της την υποστήριξη της υπόθεσης της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης και την διακοπή της συνεργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου με το Ισραηλινό κράτος. Η δράση της είναι πλούσια σε σαμποτάζ και παρεμβάσεις ενάντια στη συνεργασία του Βρετανικού κράτους με το Ισραηλινό. Η Palestine Action μετά από τις δράσεις της χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση από το Βρετανικό κράτος. Λόγω αυτού έχουν φυλακιστεί πολλοί ακτιβιστές – αγωνιστές της οργάνωσης, ενώ έχουν γίνει τουλάχιστον 1.600 συλλήψεις σε βάρος διαδηλωτών που υποστηρίζουν την οργάνωση. Συγκεκριμένα έχουν γίνει πολλές μαζικές διαδηλώσεις σε όλη την Αγγλία για την υποστήριξη της οργάνωσης και δείχνοντας αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό.

Με αυτή τη δίωξη, το Βρετανικό κράτος επιβεβαιώνει την υποστήριξη στον γενοκτονικό – αποικιακό πόλεμο που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων, καθώς προσπαθεί να σιγήσει και να ποινικοποιήσει τις φωνές που στέκονται αλληλέγγυες στην Παλαιστινιακή Αντίσταση και τον Παλαιστινιακό λαό. Τα κράτη διευκολύνουν το εμπόριο όπλων και τη ροή κεφαλαίου που βασίζεται σε σφαγές λαών, προστατεύουν τις στρατηγικές συμμαχίες τους και ποινικοποιούν την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Το σιωνιστικό στρατόπεδο που δολοφονεί, εκτοπίζει, βασανίζει, φυλακίζει τους Παλαιστίνιους -ακόμη και παιδιά- , έχει στο πλευρό του πολλά κράτη, τα οποία επωφελούνται από τη συνεργασία με το Ισραήλ και διεκδικούν κομμάτι του ελέγχου στη Μέση Ανατολή. Άλλωστε στο σύνολό του ο καπιταλισμός στηρίζει τη διεξαγωγή πολέμων και γενοκτονιών, ώστε να διαφεύγει από τις κρίσεις του, να γιγαντώνει τα κέρδη των βιομηχανιών όπλων, του κατασκευαστικού κεφαλαίου που χτίζει στα κατεστραμμένα εδάφη και να εξαθλιώνει τους λαούς και τις εργατικές τάξεις.

Συνολικά οι δράσεις της οργάνωσης έχουν προξενήσει ζημιά δισεκατομμυρίων λιρών στην Elbit Systems, βάζοντας πραγματικά εμπόδια στη βιομηχανία όπλων και εφαρμόζοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους. Οφείλουμε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας και να αγωνιστούμε ώστε να σταματήσει η δίωξη της Palestine Action, η οποία έκανε το καθήκον της για να πάψει η γενοκτονία των Παλαιστινίων και να νικήσει η Αντίσταση τους.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ UMER KHALID

ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ PALESTINE ACTION

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – ΝΙΚΗ ΣΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Χθες 17/1 στα πλαίσια αλληλεγγύης στην οργάνωση Palestine Action και στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας Umer Khalid, πραγματοποιήσαμε συγκέντρωση στην Κάμαρα και παρέμβαση στο λάιβ των δύο μηδέν δύο μηδέν. Η Palestine Action και το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη πέτυχε μια μεγάλη νίκη με την ακύρωση της σύμβασης 2 δισ. λιρών που θα υπέγραφε το βρετανικό κράτος με την Elbit Systems, τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής όπλων με έδρα το Ισραήλ. Να σταθούμε αλληλέγγυες στους κρατούμενους αγωνιστές και αγωνίστριες της Palestine Action, οι οποίες διώκονται από το βρετανικό κράτος με την κατηγορία της τρομοκρατίας καθώς και στον απεργό πείνας Umer Khalid.

Ακολουθεί το κείμενο της ομάδας μας και φωτογραφίες από τις δύο παρεμβάσεις:

Στις 2 Νοεμβρίου ξεκίνησε μία κυλιόμενη μαζική απεργία πείνας στις βρετανικές φυλακές, ενάντια στην ποινικοποίηση της οργάνωσης Palestine Action. Οι τρεις, από τους αρχικά οχτώ, αγωνιστές και αγωνίστριες, η Heba Muraisi, ο Kamran Ahmed και ο Lewie Chiaramello, έχοντας συμπληρώσει πάνω από 70 μέρες χωρίς τροφή σταμάτησαν την απεργία πείνας. Η απόφαση αυτή ήρθε έπειτα από την άρνηση του βρετανικού κράτους να υπογράψει σύμβαση 2 δισ. λιρών με την Elbit Systems, το οποίο ήταν και ένα από τα βασικά αιτήματα των απεργών. Με την σύμβαση αυτή η Elbit Systems θα παρείχε εκπαίδευση για πάνω από δέκα χρόνια στον βρετανικό στρατό. Η εξέλιξη αυτή συνιστά μια μεγάλη νίκη του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και στην παλαιστινιακή αντίσταση. Η Elbit Systems αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής όπλων στο Ισραήλ και παράλληλα τον μεγαλύτερο εξαγωγέα όπλων από αυτό, ενώ έχει παραρτήματα και σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Σουηδία, τα ΗΑΕ, κ.ά. Τα όπλα της Elbit Systems κατασκευάζονται και χρησιμοποιούνται στον αποικιακό και γενοκτονικό πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων, ενώ η εξαγωγή όπλων της τονώνει οικονομικά το ισρσηλινό κράτος και συμβάλλει στο παγκόσμιο εμπόριο όπλων που αιματοκυλούν τους λαούς και τις εργατικές τάξεις ανά τον κόσμο. Μέλη της οργάνωσης πραγματοποίησαν σαμποτάζ σε εγκαταστάσεις της Elbit Systems κοντά στο Bristol και σε άλλη περίπτωση ψέκασαν με σπρέι δύο στρατιωτικά αεροσκάφη της Royal Air Force (βασιλικής πολεμικής αεροπορίας) σε βάση κοντά στο Oxfordshire. Παρά τη σημαντική αυτή νίκη των κρατούμενων αγωνιστών και του κινήματος αλληλεγγύης, η απεργία πείνας συνεχίζεται. Ο αγωνιστής Umer Khalid, ο οποίος είχε διακόψει την απεργία του τον Δεκέμβρη, τώρα ξεκίνησε ξανά. Η Palestine Action είναι οργάνωση που έχει ως στόχο της την υποστήριξη της υπόθεσης της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης και την διακοπή της συνεργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου με το Ισραηλινό κράτος. Η δράση της είναι πλούσια σε σαμποτάζ και παρεμβάσεις ενάντια στη συνεργασία του Βρετανικού κράτους με το Ισραηλινό. Η Palestine Action μετά από τις δράσεις της χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση από το Βρετανικό κράτος. Λόγω αυτού έχουν φυλακιστεί πολλοί ακτιβιστές – αγωνιστές της οργάνωσης, ενώ έχουν γίνει τουλάχιστον 1.600 συλλήψεις σε βάρος διαδηλωτών που υποστηρίζουν την οργάνωση. Συγκεκριμένα έχουν γίνει πολλές μαζικές διαδηλώσεις σε όλη την Αγγλία για την υποστήριξη της οργάνωσης και δείχνοντας αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό. Με αυτή τη δίωξη, το Βρετανικό κράτος επιβεβαιώνει την υποστήριξη στον γενοκτονικό – αποικιακό πόλεμο που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων, καθώς προσπαθεί να σιγήσει και να ποινικοποιήσει τις φωνές που στέκονται αλληλέγγυες στην Παλαιστινιακή Αντίσταση και τον Παλαιστινιακό λαό. Τα κράτη διευκολύνουν το εμπόριο όπλων και τη ροή κεφαλαίου που βασίζεται σε σφαγές λαών, προστατεύουν τις στρατηγικές συμμαχίες τους και ποινικοποιούν την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Το σιωνιστικό στρατόπεδο που δολοφονεί, εκτοπίζει, βασανίζει, φυλακίζει τους Παλαιστίνιους -ακόμη και παιδιά- , έχει στο πλευρό του πολλά κράτη, τα οποία επωφελούνται από τη συνεργασία με το Ισραήλ και διεκδικούν κομμάτι του ελέγχου στη Μέση Ανατολή. Άλλωστε στο σύνολό του ο καπιταλισμός στηρίζει τη διεξαγωγή πολέμων και γενοκτονιών, ώστε να διαφεύγει από τις κρίσεις του, να γιγαντώνει τα κέρδη των βιομηχανιών όπλων, του κατασκευαστικού κεφαλαίου που χτίζει στα κατεστραμμένα εδάφη και να εξαθλιώνει τους λαούς και τις εργατικές τάξεις. Συνολικά οι δράσεις της οργάνωσης έχουν προξενήσει ζημιά δισεκατομμυρίων λιρών στην Elbit Systems, βάζοντας πραγματικά εμπόδια στη βιομηχανία όπλων και εφαρμόζοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους. Οφείλουμε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας και να αγωνιστούμε ώστε να σταματήσει η δίωξη της Palestine Action, η οποία έκανε το καθήκον της για να πάψει η γενοκτονία των Παλαιστινίων και να νικήσει η Αντίσταση τους.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ UMER KHALID

ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ PALESTINE ACTION

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – ΝΙΚΗ ΣΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας της οργάνωσης Palestine Action

Στις 2 Νοεμβρίου ξεκίνησε μία κυλιόμενη μαζική απεργία πείνας στις βρετανικές φυλακές, ενάντια στην ποινικοποίηση της οργάνωσης Palestine Action. Αυτή τη στιγμή τρεις, από τους αρχικά έξι, αγωνιστές και αγωνίστριες βρίσκονται σε απεργία πείνας. Η Heba Muraisi, ο Kamran Ahmed και ο Lewie Chiaramello έχουν συμπληρώσει πάνω από 60 μέρες αντιμετωπίζοντας πλέον άμεσο κίνδυνο της ζωής τους. Η Heba συνελήφθη στις 19 Νοεμβρίου με βίαιο τρόπο για φθορές στην Elbit Systems, κρατείται μακριά από το υποστηρικτικό της περιβάλλον στερούμενη βασικά δικαιώματα και αυτή τη στιγμή εμφανίζει ενδείξεις πιθανής νευρολογικής βλάβης. Ο Kamran συνελήφθη επίσης βίαια στις 19 Νοεμβρίου και βρίσκεται σε οριακή σωματική κατάσταση καθιστώντας δύσκολη μέχρι και την ιατρική παρέμβαση. Ο Lewie συνελήφθη για φθορές στην RAF Brize Norton και ξεκίνησε απεργία πείνας στις 24/11 παρότι είναι διαβητικός τύπου 1.

Τα αιτήματά τους είναι:

-η αποφυλάκιση όλων των φυλακισμένων μελών της οργάνωσης

-η διεξαγωγή δίκαιης δίκης με όλα τα απαραίτητα έγγραφα

-η παύση της λογοκρισίας στην επικοινωνία τους

-άμεση άρση της επικήρυξης της Palestine Action

– το κλείσιμο όλων των εγκαταστάσεων της Elbit Systems στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η Palestine Action είναι οργάνωση που έχει ως στόχο της την υποστήριξη της υπόθεσης της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης και την διακοπή της συνεργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου με το Ισραηλινό κράτος. Η δράση της είναι πλούσια σε σαμποτάζ και παρεμβάσεις ενάντια στη συνεργασία του Βρετανικού κράτους με το Ισραηλινό. Ένας από τους κύριους στόχους της οργάνωσης είναι το κλείσιμο των εγακαταστάσεων της Elbit Systems. Η Elbit Systems αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής όπλων στο Ισραήλ και παράλληλα τον μεγαλύτερο εξαγωγέα όπλων από αυτό, ενώ έχει παραρτήματα και σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Σουηδία, τα ΗΑΕ, κ.ά. Τα όπλα της Elbit Systems κατασκευάζονται και χρησιμοποιούνται στον αποικιακό και γενοκτονικό πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων, ενώ η εξαγωγή όπλων της τονώνει οικονομικά το ισρσηλινό κράτος και συμβάλλει στο παγκόσμιο εμπόριο όπλων που αιματοκυλούν τους λαούς και τις εργατικές τάξεις ανά τον κόσμο. Μέλη της οργάνωσης πραγματοποίησαν σαμποτάζ σε εγκαταστάσεις της Elbit Systems κοντά στο Bristol και σε άλλη περίπτωση ψέκασαν με σπρέι δύο στρατιωτικά αεροσκάφη της Royal Air Force (βασιλικής πολεμικής αεροπορίας) σε βάση κοντά στο Oxfordshire.

Η Palestine Action μετά από τις δράσεις της χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση από το Βρετανικό κράτος. Λόγω αυτού έχουν φυλακιστεί πολλοί ακτιβιστές – αγωνιστές της οργάνωσης, ενώ έχουν γίνει τουλάχιστον 1.600 συλλήψεις σε βάρος διαδηλωτών που υποστηρίζουν την οργάνωση. Συγκεκριμένα έχουν γίνει πολλές μαζικές διαδηλώσεις σε όλη την Αγγλία για την υποστήριξη της οργάνωσης και δείχνοντας αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό.

Με αυτή τη δίωξη, το Βρετανικό κράτος επιβεβαιώνει την υποστήριξη στον γενοκτονικό – αποικιακό πόλεμο που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων, καθώς προσπαθεί να σιγήσει και να ποινικοποιήσει τις φωνές που στέκονται αλληλέγγυες στην Παλαιστινιακή Αντίσταση και τον Παλαιστινιακό λαό. Τα κράτη διευκολύνουν το εμπόριο όπλων και τη ροή κεφαλαίου που βασίζεται σε σφαγές λαών, προστατεύουν τις στρατηγικές συμμαχίες τους και ποινικοποιούν την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Το σιωνιστικό στρατόπεδο που δολοφονεί, εκτοπίζει, βασανίζει, φυλακίζει τους Παλαιστίνιους -ακόμη και παιδιά- , έχει στο πλευρό του πολλά κράτη, τα οποία επωφελούνται από τη συνεργασία με το Ισραήλ και διεκδικούν κομμάτι του ελέγχου στη Μέση Ανατολή. Άλλωστε στο σύνολό του ο καπιταλισμός στηρίζει τη διεξαγωγή πολέμων και γενοκτονιών, ώστε να διαφεύγει από τις κρίσεις του, να γιγαντώνει τα κέρδη των βιομηχανιών όπλων, του κατασκευαστικού κεφαλαίου που χτίζει στα κατεστραμμένα εδάφη και να εξαθλιώνει τους λαούς και τις εργατικές τάξεις.

Συνολικά οι δράσεις της οργάνωσης έχουν προξενήσει ζημιά δισεκατομμυρίων λιρών στην Elbit Systems, βάζοντας πραγματικά εμπόδια στη βιομηχανία όπλων και εφαρμόζοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους. Οφείλουμε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας και να αγωνιστούμε ώστε να σταματήσει η δίωξη της Palestine Action, η οποία έκανε το καθήκον της για να πάψει η γενοκτονία των Παλαιστινίων και να νικήσει η Αντίσταση τους. Η υγεία των απεργών πείνας βρίσκεται σε κίνδυνο και μόνο αν υπάρξουν πραγματικές αντιδράσεις, μπορεί να δικαιωθεί ο αγώνας τους.

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας

Παύση κάθε δίωξης στην οργάνωση Palestine Action

Να μπλοκάρουμε την πολεμική μηχανή και τη γενοκτονία που υφίσταται ο Παλαιστινιακός λαός

Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Νίκη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΥΣΤΗΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 08/01 ΣΤΙΣ 19:00 ΣΒΩΛΟΥ ΜΕ ΓΟΥΝΑΡΗ(ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ)

ΝΑ ΜΗ ΧΥΣΟΥΜΕ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Το ελληνικό κράτος δεν έπαψε ποτέ να πολεμά. Δεν έπαψε ποτέ να πολεμά τους μετανάστες στα σύνορα και μέσα στις πόλεις, τις εργάτριες και τις διεκδικήσεις τους, τα ριζοσπαστικά κινήματα. Δεν έχει πάψει να τροφοδοτεί και να συμμετέχει σε πολέμους και γενοκτονίες, όπως με τη στήριξη της Ουκρανίας στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, με τη στήριξη του Ισραήλ στη γενοκτονία που διαπράττει σε βάρος των Παλαιστινίων, αλλά και σε παλιότερους πολέμους του ΝΑΤΟ, όπως στη Σερβία (πρώην Γιουγκοσλαβία) το 1999, στο Αφγανιστάν το 2001, στο Ιράκ το 2003, στη Συρία το 2017-2018 κ.ά.

Η κοινωνική έκφραση του πολέμου με τα χαρακτηριστικά της ταξικής καταπίεσης στην καθημερινότητα, μέσω της ακρίβειας, της καταστολής, της πειθάρχισης, της πατριαρχίας, της γκετοποίησης και αορατοποίησης πλεοναζόντων πληθυσμών, είναι ουσιωδώς συνδεδεμένη και αλληλοτροφοδοτούμενη με την “συμβατική” έννοια του πολέμου. Η καταστολή στο εσωτερικό, άλλωστε, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την διεξαγωγή πολέμου στο εξωτερικό και αντίστροφα, ο πόλεμος στο εξωτερικό καλλιεργεί σιγή νεκροταφείου και πειθάρχιση στο εσωτερικό.

Εν μέσω της παρατεταμένης κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, οι αστικές τάξεις και τα κράτη αναζητούν διέξοδο μέσω του πολέμου, ο οποίος αποδεικνύεται διαχρονικά μια μπίζνα που έχει κερδισμένο το κεφάλαιο. Εδώ για παράδειγμα, ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος στάθηκε ως αφορμή για τη μεγιστοποίηση των κερδών των εταιρειών ενέργειας, των super market, του εμπορίου καυσίμων, και για την μετακύλιση τεράστιου κόστους ζωής στην κοινωνική βάση. Παράλληλα, το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, κατέχοντας έναν εκ των μεγαλύτερων εμπορικών στόλων παγκοσμίως, έχει ως ένοπλο προστάτη των συμφερόντων του το ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή και αλλού και παράλληλα μεταφέρει υγροποιημένο φυσικό αέριο από τη Ρωσία.

Από τη μία, επομένως, έχουμε το θησαύρισμα των εταιρειών ενέργειας, των εφοπλιστών, των κατασκευαστικών εταιρειών που ανοικοδομούν τις ισοπεδωμένες πόλεις, τη βιομηχανία όπλων γενικότερα τη δημιουργία κεφαλαίου μέσω του πολέμου. Και από την άλλη, βλέπουμε στη μέγγενη του πολέμου και των γενοκτονιών να συνθλίβονται όσοι πληθυσμοί περισσεύουν για το κεφάλαιο, όπως οι Παλαιστίνιοι, οι μετανάστριες, οι λαοί του Σουδάν. Σε μικρότερη κλίμακα, βλέπουμε στη Δύση, να περιορίζονται οι ελευθερίες και να καταπατώνται κεκτημένα και διεκδικίσεις στο όνομα της ασφάλειας και της κύβδιλης “κοινωνικής ειρήνης”.

Η συστράτευση των κρατών γύρω από την πολεμική προετοιμασία φάνηκε και με την έγκριση του προγράμματος Rearm Europe που προβλέπει δαπάνες ύψους 800 δις ευρώ για στρατιωτικές δαπάνες με σκοπό τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης, αλλά και με τον στόχο του ΝΑΤΟ για υπερδιπλασιασμό των αμυντικών δαπανών των μελών του στο 5% επί του ΑΕΠ. Λίγες μέρες πριν ο υπουργός εθνικής άμυνας Δένδιας, στο Συνέδριο «Athens Security Forum 2025» δήλωσε πως <<Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή σημαία>>. Οι δηλώσεις του δεν αποτελούν τίποτα παραπάνω από ιαχή πολέμου των πολιτικών εκπροσώπων του κεφαλαίου, που ανέκαθεν και σε πλήρη σύμπνοια (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ), καλούν πλέον πολύ έντονα, την κοινωνική βάση να πειθαρχίσει πίσω από τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Σε μία περίοδο που η κοινωνική βάση βρίσκεται αντιμέτωπη με την κατάργηση του 8ώρου και την νομιμοποίηση της 13ωρης εργασίας, με το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση στα 67, με τη φτώχεια, την ακρίβειας, την καταστολή και τα κρατικά εγκλήματα (Τέμπη, Πύλος), το κράτος την καλεί να αγνοήσει τους πραγματικούς υπαιτίους αυτών και να αναζητήσει διέξοδο στους πολέμους του κεφαλαίου.

Παράλληλα, το κράτος μέσω του υπουργείου εθν. άμυνας, καταθέτει στις 8/1 νομοσχέδιο το οποίο προβλέπει:

-την υποχρεωτική στράτευση έως τα 25

-την εθελοντική στράτευση γυναικών

– την αύξηση του ποσού εξαγοράς της θητείας

– την αύξηση του ηλικιακού ορίου εξαγοράς

– την αυστηροποίηση της απαλλαγής.

Ενώ ήδη η στράτευση από το 2021 αυξήθηκε στους 12 μήνες στις πόλεις. Η κρατική στρατηγική επιδιώκει με αυτούς τους τρόπους την στρατιωτικοποίηση και την τροφοδότηση του κοινωνικού εκφασισμού της κοινωνίας, με σκοπό να απσοπάσει τη συναίνεση και να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου ως προς την βαρβαρότητα του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος.

Μόλις πριν λίγες ημέρες, άλλη μία επιθετική εξέλιξη -φυσικά σε βάρος των κοινωνικών βάσεων- έλαβε χώρα με την εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Αποτελεί άλλη μία απόδειξη ότι όταν οι κυρίαρχοι επεκτείνουν την ισχύ τους, αυτό συνεπάγεται τρομοκρατία και εξαθλίωση για την κοινωνική βάση, όπως αυτή της Βενεζουέλας.

Να ενισχύσουμε τις ταξικές αντιστάσεις και τα κοινωνικά μέτωπα ενάντια στους γδάρτες των ζωών της κοινωνικής βάσης.

Να αντισταθούμε στην πολεμική προετοιμασία και στους πολέμους των αφεντικών.

Ενάντια στο νέο νομοσχέδιο αυστηροποίησης της στρατιωτικής θητείας

Αλληλεγγύη στους λαούς και στο προλεταριάτο της Βενεζουέλας

Να αγωνιστούμε για να σταματήσει η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ και για τη νίκη της Παλαιστινιακή Αντίστασης.